An Adventurers Journal

5 surprising things you didn't know about holidaying in Egypt

Steeped in ancient history, the North African country of Egypt conjures images of pyramids, temples and hieroglyphics. Home to two of the Seven Wonders of the Ancient World and with heritage tracing back to the 6th millennia BCE, there are plenty of reasons to visit this once influential region. As a result of conflict in the region, Egypt recently saw a decline in tourism. However, with several areas now restored to peace, tourists have been flocking back again. In fact, research shows a massive 51% growth in tourism. It seems that people just cannot resist the charm and grandeur of Egypt’s landmarks. Here are a few things that you might be surprised to know about holidaying here.

1. You’ll need a visa

Before entering the country, you will need to obtain a visa. This can be done online before you travel or obtained from an airport kiosk upon arrival. The fee is around 25 USD, although payment can also be made in GBP or Euros (preferable over the more fragile Egyptian pound). As with most travel documents, it is easier to obtain online before you go in order to avoid lengthy airport queues. If you are planning on purchasing your visa on arrival, make sure you have enough in cash for each person in your group.

2. Cruising is the best way to explore the Nile

Cruising the longest river in Africa (and arguably the world) is not only a fantastic addition to your trip but also the most efficient way to discover the area. The banks of the Nile house some of Egypt’s best kept secrets. Witness the daily life of rural villages and farms before stopping off to visit the temples. The Valley of the Kings and other archaeological sites are easily accessible from the banks of the Nile, so you can tick a few sites off your bucket list in a single cruise.

3. Bread is life… literally!

Bread is a staple food of the 95 million people in Egypt and considered such a huge part of the way of life here that its production is subsidised by the government. In fact, bread (or ‘aish’ in Egyptian Arabic) is so important to the Egyptian people that it quite literally translates into English as ‘life’. Flat pitta-like breads are most commonly sold – but ‘fino’, a sweet-tasting baguette shaped loaf, is also very popular.

4. There is more to the Sahara than you think

More than 90% of Egypt is desert land, with the Arabian desert in the east and the Libyan
Desert, a part of the Sahara, in the west. There is much more to the Sahara than the vast
stretches of golden sand that might come to mind. A favourite with tourists is the white
desert, located north of Farafra. This alien landscape of white and cream features towering chalk rock formations (a natural phenomenon resulting from sandstorms).

5. The beaches are beautiful

As a destination with such historical grandeur, it is often forgotten that Egypt is home to
some incredibly beautiful beaches. The coast of the Red Sea is a favourite of sun-seekers
and divers; with both red and white sandy bays to choose from and a wealth of coral reefs.


Top things to do in Croatia

At the end of the month I’m guiding another group along some of Croatia’s finest places and adventures. I had the opportunity to do the same last September and had an amazing time in this incredible country. Here are some of the best things to do while you are in Croatia.

Visit Plitvice Lakes National Park

Plitvice Lakes National Park is utterly beautiful, amazing, and any superlative you can think of. But overly crowded! It ruins the experience in my opinion. However I’m not saying you shouldn’t visit this national park. No, as there is one way to avoid the crowds no matter the time of the year. The park opens at 7am, the time when most tourists are still in their hotel having breakfast. So to avoid the crowds head early. Thank me later.

Book your skip the line ticket here



A must for those who love the series Game of Thrones, but worth the visit no matter what. The old part of the city is really a feast for the eyes, it is even one of the best preserved historical cities in the world and is on the UNESCO World Heritage List. If you walk over the city walls of Dubrovnik you will be overwhelmed by beautiful views. You not only look out over the city, but also over the sea. Another option is to kayak in the sea and get unique views on the city.

Book a Dubrovnik kayak tour

Paklenica National park

Not often found on the list of things to do in Croatia, but it was my personal highlight of the trip. Paklenica National Park is situated nearby Zadar, close to the coastline. Surprisingly it has several mountain peaks that are a hotspot for hikers and climbers. The most popular hike is the one through Velika Paklenica-canyon towards the mountain hut.



Island hopping

The Dalmatian coast is home to hundreds of islands that are worth a visit. While it’s easy to visit them by car, it’s more fun to go on a sailing or kayaking island hopping trip. The islands Mjlet (with the salty lakes), Hvar and Korcula are well worth a visit.


Packraft the Zrmanja River

The Zrmanja river is a great way to get an adrenalin rush. With several rapids over 69 kilometers, you will experience some of the most pristine nature landscapes of Croatia. With packrafts you paddle the turqoise stream and feel the rush of rapids.

 Book a Zrmanja River packrafting tour






Best destinations to wild camp in Europa

Many people would love to “see the whole world”, but going on a trip costs a lot of money. That is why we sought out where you can camp in the wild in Europe, and therefore for free.

Camping is fun, but wild camping is the superlative. You are completely one with nature, you go all the way back to basic. It is an unique experience for those who love nature. And here are the best places to do so.


Norway has fjords, a beautiful interior, vast forests, enchanting waterfalls and we can continue for a while. You can sleep for free in this magical world, provided you obey the rules.

For example, you are not allowed to sleep in built-up areas and you have to stand at least 150 meters from the nearest house. The latter is not that difficult.

Best place: Jotunheimen and Lofoten



The same rules apply here as in Norway: you can go wild camping anywhere, as long as you follow the Allemansratten. Nice people, those Scandinavians. If you drive through Sweden in your car or camper, you fall from one surprise to the other in terms of nature.

Sweden is perfect for a fishing holiday or walking holiday. Nice touring from lake to lake and landscape to landscape.

Best place: Lapland



In Scotland the principle of “right to roam” applies. That means that you can go wild camping anywhere in Scotland. As long as you take nothing else home with you but photos and a great experience, the Scots are fine with it. Are you planning to spend the night near a house, just ask if the owner thinks it is good. Go for the rugged Highlands, where nature is the most beautiful in all of Scotland.

Best place: the Highlands



Here too, the so-called everyone’s right applies, the right of way. So you can go wild camping in Finland as long as you follow a few rules. For example, you may only enter a nature area on foot, by bike, by boat or on skis (not by car or motorcycle!). Furthermore, you are only allowed to camp on non-cultivated land, which means that you are not allowed to spend the night in a field and you must keep a distance of at least 150 meters from houses. Also interesting to know is that you can also pick berries and mushrooms in Finland (and in Norway and Sweden). You can therefore camp freely self-sufficient.

Best place: Patvinsuo National Park

Finland Karhunpolku


Overregulated Switzerland is an exception in this list. You are not allowed to camp in the country unless you are above 2,000 meters. But that immediately makes it an unique experience.

This means hiking through the mountains and sleeping above the tree line, which is used as a wild camping line. Please note that you can only sleep in one location for a maximum of one night. A nice route to walk is the Walkers Haute Route from Chamonix to Zermatt.

Best place: Schwarzsee



Iceland is the mecca for lovers of rugged, volcanic nature. When you get there, it feels like you are walking the world the way it looked a billion years ago.

As a traveler you can set up a tent in uninhabited areas, so almost everywhere. You are not allowed to camp in national parks and leave the road with your car. We recommend avoiding the touristic Golden Circle and really exploring the wilderness.

Best place: the northeast

Wild camping in the Baltic States

This is not the end of wild camping in Europe, because Estonia, Latvia and Lithuania are also full of possibilities. Both wild camping and bivouacing are allowed here outside of private grounds and protected nature areas and provided you treat nature wisely. In addition to wild camping, there are also enough natural camping places in all three countries where you can camp for free and all basic facilities are available.

If you decide to go wild camping in Europe, make sure you follow the Leave no Trace principles.



De Matterhorn – not the only horn that matters

Het is niet dat ik de Matterhorn nog nooit had gezien. Vijf jaar geleden wandelde ik nog de Walkers Haute Route van Chamonix naar Zermatt en een jaar later klommen Linsay en ik nog enkele pieken in het nabijgelegen Monte Rosa massief. Telkens was de Matterhorn dominant aanwezig in de achtergrond. Toch krimpte mijn maag ineen toen de Glacier Express trein zijn laatste bocht maakte en de Matterhorn na drie en een half jaar terug voor me opdoemde.

Dat is wat de Matterhorn dan ook met je doet. Zijn piramidevorm die eindigt in een scherpe punt is de reden waarom hij door velen als de perfecte berg wordt omschreven. Gezien de top van de Matterhorn deze keer het doel van mijn reis naar Zermatt was, is het niet onlogisch dat een angstig gevoel me overviel.

Winter. Solo.

De Matterhorn is altijd een flinke uitdaging voor iedere bergbeklimmer. Dat mijn ambitie was om hem solo te beklimmen in de winter maakte dat er niet makkelijker op. Hoewel het de eerste dag van de lente was en de zon scheen met een helderblauwe hemel was Zermatt nog in winterstemming. De straten waren dan ook overrompeld met skiërs die zich begaven naar de dichtste skilift.

In de zomer is de tocht naar Hörnlihut een uitdagende wandeling, maar wat dezelfde route zou brengen in deze periode van het jaar was afwachten. Mijn vrees was een dikke pak sneeuw waar ik moeilijk doorheen zou geraken. Vreemd genoeg was dat mijn grootste zorg voor de beklimming. Vooral omdat ik geen zin had om de dure kabellift naar Schwarzsee te nemen. Gelukkig bleek al snel dat er enkele paden sneeuwvrij waren richting het hoogste kabelstation.


De eerste 900 hoogtemeters vanuit Zermatt gingen vlotter dan verwacht. Alleen bleken in de buurt van Schwarzsee geen wandelpaden meer te zijn. Tijd om het klimmateriaal aan te trekken dus. Gezien de dikke pakken sneeuw koos ik ervoor om zoveel mogelijk hoogtemeters te maken via de skipistes. Deze verliet ik pas wanneer ik vanaf het skistation bordjes zag richting de Hörnlihut, de berghut waar de beklimmingen via de Hörnliridge op de Matterhorn beginnen.

Buiten het seizoen is deze hut gesloten, behalve een shelter voor klimmers die de berg in de winter willen aanpakken. Geen wandelaars dus, en helemaal niet zo onlogisch gezien de tocht naar de hut de naam wandeling niet waard is in deze omstandigheden. Een dikke pak sneeuw verbergt de trail en zorgt dat de alpiene beklimming reeds hier start.

Self arrest

Klauteren over de steile rotsen en onstabiele sneeuwvelden overbruggen. Zo was de trail naar de Hörnlihut het best te omschrijven. Op zich was ik opgelucht dat er sneeuw lag over de rotsen, gezien dit alles net iets stabieler maakt dan de losliggende stenen. Alleen hadden de warme temperaturen van de laatste dagen ervoor gezorgd dat heel wat sneeuwvelden onstabiel waren. Niet zelden zonk mijn been tot kniehoogte in de sneeuw. Dat het voortdurend oppassen was werd later die namiddag nog duidelijk.

Ik kijk naar mijn linkervoet en merk dat mijn crampon verdwenen is. Ik kijk achter me en zie niets liggen. Mijn blik speurt rond tot ik hem zie liggen, zo’n vijftien meter lager op een steile sneeuwhelling. Beseffend dat ik mijn crampon nog echt nodig zou hebben tijdens dit avontuur, besluit ik voorzichtig af te dalen. Bij de eerste stap gaat het al mis en glijd ik de dieperik in. In een momentum van slechts een seconde schrik ik van de snelheid die ik al snel maak naar beneden. Anderzijds behoud ik mijn kalmte en gebruik ik mijn ice axe om af te remmen. Ik duw deze in de sneeuw en leun er met mijn volledige gewicht op. Uiteindelijk zo’n tien meter lager kom ik tot stilstand. Ik zie mijn crampon nog iets lager liggen en besluit gecontroleerd me op dezelfde manier te laten afzakken.

Schrik voor een slechte afloop is er nooit geweest. Toch niet op dat moment. Het is pas als ik terug naar boven ben geklommen dat het me opvalt hoe diep en steil de sneeuwhelling wel is. Zo’n honderd meter lager zie ik enkel rotsen boven de sneeuw uitsteken en overvalt het me dat het wel eens slechter had kunnen aflopen.


Hörnlihut, 3260 meter

De beklimming naar de Hörnlihut bleek uiteindelijk meer tijd te kosten dan verwacht. Enerzijds hadden de ruim 1600 hoogtemeters fysiek zijn tol geëist op mijn lichaam, anderzijds was de route erg zwaar in deze omstandigheden. Het was dan ook net na donker dat ik uitgeput aan de hut aankwam. Nadat ik uren aan een stuk hachelijke situaties tot een goed einde had weten te brengen.

Wanneer ik de deur van de slaapruimte van de hut open, hoor ik een luid gekuch. Een andere klimmer ligt in het donker in zijn bed. Een oudere Slowaakse man zo blijkt. Zijn vrienden zijn onderweg naar de Solvay hut, op zo’n 4000 meter. De taalbarriere en het feit dat ik volledig op ben zorgde ervoor dat ook ik een half uur later in dromenland lag.

Tough call

Verder klimmen of niet. Dat was het dilemma waar ik de volgende ochtend mee zat. De vermoeidheid zat zwaar in mijn benen en kon ik wel wat extra rust gebruiken en daarnaast bleek de route naar de berghut geen goed voorteken voor de rest van de beklimming. De pakken sneeuw op de route waren van zo’n slechte kwaliteit dat ik meer dan eens er diep in zakte, en erger nog: geen goed houvast had. Dat was al een paar keer maar net goedgekomen, maar vanaf nu zou de route nog een pak steiler worden, waardoor een foutje fatale gevolgen zou hebben.

Om mijn benen te strekken besluit ik het vervolg van de route even te verkennen. Na zo’n tien minuten kom ik aan het eerste technische stuk van de Matterhorn. Een loodrechte muur die zo’n zeven meter stijgt. Ondanks de aanwezigheid van staalkabels zou mijn zware rugzak en de aanwezigheid van losliggende sneeuw dit niet makkelijk maken. Hier is mijn beslissing om solo te klimmen pas echt in mijn nadeel. Een valpartij zou niet alleen pijnlijk zijn, maar wellicht ook fataal. Zeker hoger op de berg.


De vrees die ik altijd had wat de Matterhorn betreft werd werkelijkheid. Naar boven klimmen zou me wel lukken. Alleen is de steile afdaling een grote hindernis die ik mezelf niet foutloos zie ondernemen. Niet erg als je aan iemand bent verbonden met een klimtouw, maar nu…

Aan een zijden draadje…

De motivatie om net nu de Matterhorn te beklimmen is een erg persoonlijke. Een moeilijke periode heeft ervoor gezorgd dat ik mijn grenzen wou verleggen.. tot het uiterste. Even dansen op de koord tussen leven en dood zeg maar terwijl ik mijn grootste passie uitoefen. De hele ochtend keek ik naar de top van de Matterhorn en de weg er naar toe. Het bizarre is dat ik niet dezelfde honger had om naar boven te gaan als tijdens mijn andere klimexpedities. Voor een keer zag ik de top van de Matterhorn halen niet als prioriteit. Integendeel. De afzondering van de buitenwereld zorgde ervoor dat ik besefte wat echt belangrijk was. En dat lag op dit moment in mijn leven niet boven op de Matterhorn.

De terugkeer van de drie Slowaken bevestigde wat er zat aan te komen. ‘How is the route?’, vroeg ik hen. In gebarentaal maakten ze duidelijk dat de sneeuw erg slecht was. Op heel wat plaatsen zak je er tot aan je heup in. ‘Dangerous.’, weten ze er nog uit te brengen, ondanks het feit dat ze zelf wel de top hebben gehaald. Gezien ik voel dat ik fysiek en mentaal niet sterk genoeg sta, besluit ik de volgende ochtend terug te keren.

De afdaling naar Zermatt zou er nog een worden vol gevaar. Het grootste wellicht in het eerste stuk. Een steile sneeuwhelling die me twee dagen geleden nog heel wat moeite kostte, blijkt nog in veel slechtere staat te zijn. Ik probeer dezelfde stappen te zetten die ik twee dagen geleden nog zette, maar halfweg het sneeuwveld blijkt dit niet de juiste keuze. Ik duw mijn ice axe in de sneeuw tot hij erg vast zit. Wanneer dit het geval is schop ik hard in de sneeuwhelling tot de voorste punten van mijn crampons me genoeg steun geven om niet de dieperik in te vallen. Met de twee keer twee metalen punten van mijn crampons en mijn ice axe ben ik vastgehecht aan de steile bergwand. Wanneer ik met mijn rechtervoet opnieuw zoek naar een volgende positie, zakt deze voortdurend weg. De sneeuw is te zacht om voldoende steun te bieden aan mijn volle gewicht. Het spoor loopt dood. Ik kijk even naar beneden waar honderden meters diepte naar me loert en probeer rustig te blijven. Mijn ademhaling gaat even te keer, maar na enkele tellen herwin ik mijn rust. ‘De enige weg is omhoog.’, denk ik bij mezelf terwijl ik kijk naar enkele rotsen zo’n twee meter boven me, die me wat extra houvast zou bieden. Ik haal mijn ice axe uit de diepe sneeuw en zoek naar een positie iets hogerop. Ik duw hem met volle kracht in de sneeuw, maar het is zoeken naar een stevige pak sneeuw. Telkens vallen pakken sneeuw naar beneden waardoor mijn ice axe loskomt. Tot overmaat van ramp voel ik hetzelfde gebeuren aan mijn linkervoet. Mijn crampons verliezen grip door de sneeuw die lost. Ik sta nu nog maar met twee metalen pinnen van mijn rechtervoet vast aan de rechterwand. In een korte paniek zoek ik zowel met mijn voet als met mijn ice axe naar extra stevige plaatsen. Die paniek wordt nog groter wanneer ik voel dat ook mijn rechtervoet aan stabiliteit verliest. Ik duw mijn blote vingers diep in het ijs, tot bloedens toe, in de hoop op die manier een ankerpunt te vinden. Als ik in de kortste tellen geen ankerpunt vindt zal mijn gewicht ervoor zorgen dat de sneeuw onder mij naar beneden valt… met mij erbij. Even schiet door mijn hoofd dat dit wel eens mijn einde zou kunnen zijn.


Wat wel eens mijn laatste ‘afdaling’ kon geweest zijn

Gelukkig is mijn volgende poging met de ice axe net de goede. Ik slaag erin mijn volle gewicht te laten hangen aan de ice axe, en probeer met die tijd terug ankerpunten te vinden voor mijn voeten. Met mijn ene voet duw ik me af zodat ik met een klein sprongetje net tot bij de rotsen boven me kan. Ik klamp me met beide handen vast aan de rots als ik de sneeuw onder mijn voeten opnieuw voel verdwijnen. Ik klauter stuntelig tot op de rots en val uitgeteld neer. Hier hing mijn leven echt aan een zijden draadje.

Het zou niet de laatste hachelijke situatie worden van die afdaling, maar wel de ergste. Als ik veilig en wel de hoogste skipistes bereik, besef ik dat terugkeren van de Matterhorn de enige veilige en verstandige keuze was.

En de Matterhorn? Die zal nog even moeten wachten om door mij bedwongen te worden.


Hörnli Ridge




It’s time for the Matterhorn

Begin december postte ik op deze blog een post over mijn ambitie om de Matterhorn solo te beklimmen. Het doel was om dit te doen in de week tussen kerst en nieuwjaar. In Carcassonne, Frankrijk veranderde mijn plan echter en keerde ik terug naar België met mijn Volkswagen busje.

Ik hoopte hiermee mijn leven terug op orde te krijgen en mijn relatie te herstellen. Het ene lukte, het andere niet.

Mentaal en fysiek afzien

Ik zou liegen als ik zou beweren dat dit laatste niets te maken heeft met de reden waarom ik nu wel plots terug richting de Matterhorn trek. De laatste maanden zijn mentaal vrij zwaar geweest – nog – en dus heb ik dringend nood aan iets wat me fysiek tot het uiterste zal doen gaan.

Een paar dagen geleden checkte ik dus het weerbericht voor de omgeving van de Matterhorn, en wat blijkt? Ideale omstandigheden!

matterhorn weather

Komende dagen

Morgen trek ik met de bus naar Zwitserland om er donderdagochtend te beginnen aan de beklimming van de Matterhorn. Gezien de nog winterse omstandigheden op de berg zelf, plan ik om pas zaterdag de top te bereiken.




7 tips to make you an enthusiastic hiker

Sometimes it is difficult to inspire yourself and to motivate you to go for a hike. In fact, it is more tempting not to do anything at the weekend or just to relax after a long day of work. But close that door behind you and hit the tracks. You will see that you come home reborn. How do you start your first hike? We are happy to lend a hand by listing a number of tips for you!


Preparation is the key to an effective use of time. There is nothing wrong with going out spontaneously, but not planning often mean delays. And everyone knows what will happen … Therefore, plan your walking tour at least one day in advance (preferably earlier). Make a note of it on the calendar or in the agenda and look at it every day. You will notice that you are looking forward to the moment.

Set yourself a challenge

For most, it is easier to do something if there is a goal in mind. Are you also such a person? Then set yourself a goal. For example, by making an appointment with yourself that you will go for a nice walk at least 1 day a week. Or, if you like a little more challenge, that you are going to make a long-distance trek later this year.

Go with a group

Although solo walks can be wonderful, it may be easier to go walking with a group. You have the distraction of a chat along the way with friends or acquaintances. You motivate each other when things get a bit harder and enjoy the beautiful surroundings together. This certainly produces positive energy. Something for you? Numerous walking groups can be found on the internet.

Investigate and get excited

Grab your iPad and be inspired by photos of amazing walks on Facebook, Flickr or another social medium! Do some research and choose the paths that you have always wanted to walk. Need more inspiration? Check our list of best beginner hikes.

Reward yourself

It is scientifically proven that rewarding yourself is a way to motivate yourself. Rewards while walking can be very good, for example, by taking that delicious snack out of your backpack and eating it while you enjoy the moment. Are you more of the rigorous, reward yourself after so many walking miles with new walking shoes that you can use for future walking challenges.

Take photos

When you go hiking you often get to see fantastic landscapes. Not to mention the possible wildlife that you may encounter. Capture these experiences as it will remind you where you were when you took that photo. How nice it was. And what you have to do to regain this feeling … walking!

Record the walk

In addition to the photos, you can also record your adventure in writing. It is an even nicer way to describe the feeling you had while walking. Briefly describe the route, the weather, the sights and perhaps tips for the next walk. Chances are, if you read your story back later, that you relive the feeling and thereby convince yourself that it is time to put on the hiking boots again and to go into the wide world!

Protected: 100 redenen

This content is password protected. To view it please enter your password below:

What not to miss during a sailing trip in Dubai

Dubai is the most populated city in the Arab Emirates. Their innovative large building projects and sports events make it an increasingly popular destination. You probably know it mainly from its skyscrapers and tall buildings but did you know that Dubai is also equal to sailing adventures? A yacht rental in Dubai can help you with this. 

Discover Dubai in a whole different way. Sailing along the Dubai coastline gives you a different perspective on the most popular attractions of the city, such as the Burj al Arab, Palm Jumeirah island with Atlantis the Palm and the skyline of the Dubai Marina.

When you are on a sailing holiday in Dubai, there are few things not to miss.

Burj Khalifa

A visit to Dubai is not complete without a visit to the highest tower in the world. Burj Khalifa is very present in the city skyline as it reaches 828 meters high. You can take the lift to the observation deck on the 124th floor. From here you have a 360 degrees view over Dubai.



The Walk & The Beach

The best beach in Dubai is located at the Dubai Marina. Along the beach you will find plenty of restaurants, cafes and shops. Directly behind the beach, where the skyscrapers loom, is the street whose walking area is called ‘The Walk’. Here you walk along dozens of terraces of restaurants while on the street next to you the expensive cars drive slowly to be seen.

The Dubai Mall

The Dubai Mall is the largest shopping center in the world. Scattered through the mall are fine information boards that tell you where you are and where your favorite store is. There is even an app to download with all information. In the mall you can use free internet. There are 1200 stores in the shopping center. You will find both cheap shops and expensive brand stores. You will also find a real waterfall and the largest aquarium in the world.

The Dubai fountains

Right next to the Burj Khalifa are the Dubai Fountains, again the largest fountain in the world. The times of the shows are as follows: every day at 1:00 pm and 1:30 pm and from 6:00 pm until 11:00 pm every half an hour, except on Friday afternoon. On Friday afternoon the show is at 13.30 and 14.00. The most impressive show in winter is the show from 6 PM. The sun is setting and then there is the blue hour. At this time the light is the most beautiful to take pictures

Burj Al Arab

The Burj al Arab is a luxurious hotel in Dubai in the United Arab Emirates that is part of the Jumeirah hotel group. The remarkable building  is being promoted as the only seven-star hotel in the world. It is located in the sea on an artificial island, 280 meters from the beach in the Persian Gulf. The building is connected to the mainland via a bridge. The building is 321 meters high and is built in the shape of a sail of a dhow (a type of Arabic ship), because boats play an important role in Dubai.


Desert Safari

The best way to discover the desert is through a so-called desert safari. With four-wheel drive cars you can enter the desert, often preceded by the possibility to ride quad or ride on a camel. During the desert safari the driver rips across the desert dunes. This is a sensational experience that you will not soon forget.

Sailing is the perfect opportunity to sit back, relax, and enjoy the scenic landscape of Dubai. It takes your mind and body away from the busy streets, the hustle and bustle of urban living, and the hurried lifestyle of the city.

If you are looking to rent a yacht and go on a Dubai Marina yacht cruise, visit Dubai Marina yachts today.