An Adventurers Journal

This is it!

Het voelt nog steeds erg onwerkelijk aan. Over enkele dagen ben ik in Nepal waar ik deelneem aan een expeditie voor mijn eerste 8000´er. Tien jaar geleden bedwong ik mijn allereerste hoge berg, de Kilimanjaro. Nooit had ik durven dromen dat ik ooit een poging zou wagen op een van de hoogste bergen ter wereld.

It still feels very unreal. In a few days I will be in Nepal where I will participate in an expedition for my first 8000’er. Ten years ago I conquered my very first high mountain, Kilimanjaro. Never would I have dreamed that I would ever attempt one of the highest mountains in the world.

Different mountain, same mindset

Toch vertoont de aanloop naar de Lhotse gelijkaardig als die naar Kilimanjaro in 2012. Toen trainde ik maanden aan een stuk hard om me zo goed mogelijk voor te bereiden voor de beklimming. Ook nu heb ik anderhalf jaar aan een stuk me voorbereid op deze zware beklimming. De laatste maanden maakten trainingen uit van mijn wekelijkse – en haast dagelijkse – routine. En om eerlijk te zijn, soms erg pittige trainingsessies.

Ik durf dan ook te stellen dat ik me fysiek en mentaal op mijn top voel om ook effectief de top van de Lhotse te halen. Al zou ik liegen als er ook niet af en toe twijfels waren of mijn ambitie niet te hoog ligt. Zo plan ik niet alleen een beklimming van de Lhotse, maar wil ik ook de gehele expeditie voltooien zonder extra zuurstof. Een uitdaging die maar zelden is voorgedaan. Een kleine gok, want klimmen in de Death Zone zonder extra zuurstof is zwaar. Erg zwaar, zo wordt verteld door wie het heeft geprobeerd.

Me in about a week or three. Lhotse can be seen in the background.

Yet the run-up to Lhotse is similar to that to Kilimanjaro in 2012. Then I trained hard for months to prepare as best as possible for the climb. Even now I have been preparing for this tough climb for a year and a half. For the past few months, workouts have been part of my weekly – and almost daily – routine. And to be honest, sometimes very spicy training sessions.

I dare to say that I feel physically and mentally at my peak to effectively reach the top of the Lhotse. Although I would be lying if there were not occasional doubts whether my ambition is not too high. I am not only planning an ascent of the Lhotse, but I also want to complete the entire expedition without extra oxygen. A challenge rarely encountered. A small gamble, because climbing the Death Zone without supplemental oxygen is tough. Very heavy, it is said by those who have tried it.

The Lhotse Expedition – my expectations

Hangt het succes van mijn expeditie af van het behalen van de top? Bij andere bergen was mijn antwoord steevast ´ja´. Bij de Lhotse probeer ik mezelf wijs te maken dat het antwoord nee is. Ik zeg wel ´probeer´ want wie me een beetje kent weet dat opgeven een term is waar ik maar vaag van heb gehoord, en dat ik een uitdaging niet schuw. Anderzijds brengt mijn ambitie om de berg te bedwingen zonder extra zuurstof meer uitdaging dan misschien wel hoeft, én is het mijn eerste keer dat ik boven de 8000 meter klim. De grote vraag blijft dus ´hoe zal mijn lichaam reageren op deze extreme hoogte?´ Enkel door de positieve ervaringen in het voorgaande expedities durf ik te hopen dat het wel degelijk kan.

Toch probeer ik de expeditie anders te bekijken. Klimmen in de Himalaya en dan nog een 8000´er is een droom die uitkomt. Een droom waarvan ik vanaf dag 1 hard van ga genieten. Genieten van ieder moment staat dan ook bovenaan mijn lijst.

Gedurende de expeditie ben ik moeilijk bereikbaar. Wie mijn nummer heeft, kan sms´en met steunberichten in de hoop dat deze toekomen. Meer success haal je wellicht met een bericht naar mijn Garmin Mini Inreach.

Does the success of my expedition depend on reaching the top? At other mountains my answer was invariably ‘yes’. At the Lhotse I try to convince myself that the answer is no. I say ‘try’ because those who know me a little know that giving up is a term I’ve only heard vaguely of, and that I’m not afraid of a challenge. On the other hand, my ambition to conquer the mountain without extra oxygen presents more of a challenge than perhaps necessary, and it is my first time climbing above 8000 meters. The big question therefore remains ‘how will my body react at this extreme altitude?’ Only because of the positive experiences in previous expeditions I dare to hope that it is indeed possible.

Still, I try to look at the expedition differently. Climbing in the Himalayas and then another 8000’er is a dream come true. A dream that I will enjoy very much from day 1. Enjoying every moment is therefore at the top of my list.

I will be difficult to reach during the expedition. Whoever has my number can text messages of support in the hope that they arrive. You may get more success with a message to my Garmin Mini Inreach.

2022 is Going to be my Year

English below

Het is bijna twee jaar geleden dat ik terugvloog uit Panama, net voor corona een echte pandemie werd. Twee jaar zonder grote avonturen op verre exotische bestemmingen. Gelukkig waren er nog enkele leuke groepsreizen om te begeleiden met Mr Yeti, maar desondanks wordt het nu stilaan tijd om nog eens echt mijn grenzen te verleggen.

En daar wordt 2022 het ideale moment voor!

Een hele tijd geleden postte ik op mijn blog al over mijn plannen om de Lhotse te beklimmen. Niet zomaar een achtduizender, maar zelfs de op drie na hoogste ter wereld. De Lhotse koos ik omdat deze voor het grootste stuk dezelfde route als Everest volgt.

De Death Zone

De Lhotse is niet alleen mijn eerste expeditie in de Himalaya, maar het wordt ook de eerste keer dat ik zal klimmen in de Death Zone, de grens van 8000 meter. Een extreme hoogte. Dat blijkt ook nog maar eens uit de docu 14 Peaks op Netflix.

Wat ik zelf vooral spannend vind is hoe mijn lichaam zal reageren op deze extreme hoogte. Zeker omdat ik de ambitie heb om de Lhotse zonder extra zuurstof te beklimmen.

Ojo del Salado, my preparation for Lhotse?

Voorbereiding in Chili?

Een Himalaya expeditie is geen makkie. Het vereist mentale en fysieke kracht, en daarbovenop een portie geluk. Stiekem speel ik dan ook met het idee om mijn kansen te vergroten door in maart een trainingsbeklimming te doen in Chili. Daar zou de Ojo del Salado wel eens een ideale voorbereiding kunnen zijn. Met 6891 meter, de tweede hoogste berg van Zuid-Amerika, na de Aconcagua die ik in 2016 al succesvol beklom.

—————————————————————————————————————————————————————–

It’s been almost two years since I flew back from Panama, just before corona became a real pandemic. Two years without major adventures in faraway exotic destinations. Fortunately there were still some nice group trips to guide with Mr Yeti, but nevertheless it is now time to really push my limits.

And 2022 will be the ideal time for that!

A long time ago I posted on my blog about my plans to climb the Lhotse. Not just any eight-thousander, but even the fourth highest in the world. I chose the Lhotse because for the most part it follows the same route as Everest.

The Death Zone

The Lhotse is not only my first expedition in the Himalayas, but it will also be the first time I will climb the Death Zone, the limit of 8000 meters. An extreme height. This is also apparent from the documentary 14 Peaks on Netflix.

What I find especially exciting is how my body will react to this extreme height. Especially because I have the ambition to climb the Lhotse without extra oxygen.

Preparation in Chile?

A Himalayan expedition is no easy feat. It requires mental and physical strength, and a portion of luck on top of that. I’m secretly toying with the idea of ​​increasing my chances by doing a training climb in Chile in March. The Ojo del Salado could be an ideal preparation there. With 6891 meters, the second highest mountain in South America, after the Aconcagua that I successfully climbed in 2016.

Herfstweer, puzzelweer

Niets heerlijker dan in dit mooie herfstweer te gaan wandelen en te genieten van de bruine, rode en oranje kleuren van de bladeren. Maar deze tijd van het jaar gaat ook vaak gepaard met druiligere regendagen. Minder plezant om te wandelen dus. Dan maar treuren aan het raam?

Nee hoor, enkele jaren geleden begon ik met een nieuwe hobby. Ik had enkele puzzels besteld online, en als reisfanaat zal het je niet verwonderen dat deze de afbeelding hadden van beroemde monumenten. Zo maakte ik in één winter een puzzel van het Colosseum en Macchu Picchu. Het jaar erop die van Petra in Jordanië.

Eigen puzzel maken

Ik kreeg afgelopen week weer zin om nog eens een puzzel te maken. Maar gezien ik ondertussen zelf over heel wat mooie reisfoto´s beschik, dacht ik er aan om mijn eigen fotopuzzel te laten drukken met een van mijn favoriete reisfoto´s.

In het verleden maakte ik al eens een leuke aluminium canvas voor op mijn appartement met Studentendrukwerk, en ik herinnerde me dat ze ook andere fotoproducten aanboden. Waaronder dus de fotopuzzel. Ik koos voor mijn foto van mijn kajakexpeditie in Spitsbergen in 2017, misschien nog steeds mijn strafste avontuur tot nog toe. Binnenkort mag ik dus een persoonlijke puzzel van 1000 stukjes verwachten.

Ook een leuk cadeau

Ben je zelf niet zo´n puzzelaar maar ken je iemand die dat wel graag doet? Een gepersonaliseerde puzzel is ook een leuk cadeau! Of het nu een fanatieke reiziger is als ikzelf of gewoon iemand waarmee je leuke momenten hebt beleefd en deze persoon deze nog eens wil laten herbeleven in de vorm van een puzzel. Je hebt de keuze uit 120, 252, 315, 500, 1000 of 1500 stukjes wat het ideaal maakt voor zowel kinderen als volwassenen. Je kan zelfs extra tekst toevoegen om het cadeau helemaal af te maken.

Zeker met de feestdagen in aantocht, kan een fotopuzzel een uniek en persoonlijk geschenk zijn voor onder de kerstboom. Welke puzzelaar kan immers zeggen dat hij een puzzel van zichzelf in de kast heeft liggen? 

en t-shirts…

Afgelopen zomer mocht ik weer heel wat groepen begeleiden en die brachten me op een idee. Zo heb ik blijkbaar een aantal vaste uitspraken die ik maak tijdens het begeleiden. Iets wat me al vaak is verteld. Wellicht laat ik dan binnenkort ook een aantal t-shirts drukken hiervan met mijn persoonlijke slogans.

Wie al met me is mee geweest op reis mag gerust suggesties doen in de commentbox 😀

How Covid-19 Might Have Saved my Life

Een jaar geleden zaten midden in de Covid-19 crisis. Mijn tijd thuis spendeerde ik dan maar aan het uitstippelen van enkele grote avonturen voor wanneer de Europese buitengrenzen terug open gingen. Een van die avonturen was mijn Lhotse Expeditie die nog steeds gepland staat voor het voorjaar van 2022, een ander mijn Packraftexpeditie doorheen de Yukon en Alaska. Deze laatste stond gepland voor… wel nu eigenlijk. Had alles ´normaal´ geweest, dan zat ik nu wellicht ergens in Denali NP, Alaska.

A year ago we were in the middle of the Covid-19 crisis. I spent my time at home planning out some great adventures for when the European external borders opened again. One of those adventures was my Lhotse Expedition still scheduled for spring 2022, another my Packraft Expedition across the Yukon and Alaska. This last one was scheduled for… well now actually. If everything had been ‘normal’, I might now be somewhere in Denali NP, Alaska.

Forest Fires and Earthquakes

Hoewel… hoe ver de expeditie uiteindelijk zou gegaan zijn is maar de vraag. Natuurrampen hebben de laatste weken verschillende werelddelen geteisterd. Van de overstromingen in België tot hittegolven en de bosbranden in West-Canada, net het gebied waar ik op dat moment doorkruist hebben. Hadden de bosbranden me nog niet kunnen tegenhouden, dan was er nog altijd de aardbevingengolf in Alaska met als uitschieter die van 8,2 op de Schaal van Richter. En het bijhorende tsunami alarm.

Laat ons hopen dat dit geen slecht voorteken is voor de expeditie op de Lhotse volgend jaar.

Although… how far the expedition would have gone in the end is open to question. Natural disasters have ravaged several continents in recent weeks. From the floods in Belgium to heat waves and forest fires in Western Canada, just the area I crossed at that time. If the wildfires hadn’t stopped me, there was still the Alaskan earthquake wave, peaking at 8.2 on the Richter scale. And the accompanying tsunami alarm.

Let’s hope this isn’t a bad omen for next year’s expedition on the Lhotse.

The Long Road to Everest BC

Terwijl afgelopen vrijdag de eerste klimmer van dit seizoen de top van de Everest heeft bereikt, verloopt mijn training nog steeds als gepland. Met meer belangstelling dan gewoonlijk volg ik nu ook de teams die in Everest Base Camp zitten. Ook het team van Summit Climb, waar ik volgend jaar deel van uitmaak. Die zijn zich momenteel in het Everest BC aan het voorbereiden op de finale summit push.

While the first climber of this season reached the summit of Everest last Friday, my training is still going as planned. With more interest than usual, I now also follow the teams that are in Everest Base Camp. Also the Summit Climb team, which I will be part of next year. They are currently in Everest BC preparing for the final summit push.

Everest BC

´Maar wacht eens even… ging je niet Lhotse beklimmen?´, hoor ik je al vragen. Dat klopt. Alleen verblijven de klimteams van zowel Everest als Lhotse in het Everest Base Camp. Zowel de route naar de top van de Everest als die naar de top van Lhotse begint bij het basiskamp, gelegen op 5364 meter hoogte. Beter nog, de routes lopen gelijk tot aan Camp 3!

Het grootste deel van de expeditie verblijven klimmers dan ook in het basiskamp dat haast een klein dorp genoemd mag worden. In een vorige blogpost vermeldde ik al even dat ik in de komende weken een beeld zou schetsen van hoe de expeditie er zou gaan uitzien. Wel, hier gaan we dan.

De expeditie begint met de spannende vlucht naar Lukla, wat bekend staat als de gevaarlijkste luchthaven ter wereld. Van hieruit volgen we de route van de Everest BC trekking langs de vele dorpen in de bergen. Onderweg wordt er verbleven in teahouses en wordt het al belangrijk om goed te acclimatiseren. In totaal doen we immers slechts acht dagen over de tocht naar Everest BC.

De trekking staat trouwens gekend als een van de mooiste wandelroutes ter wereld. Net daarom hoop ik dat enkele belangrijke mensen in mijn leven me zullen vergezellen tijdens deze tocht als extra motivatie voor de expeditie zelf.

“But wait a minute … weren’t you going to climb Lhotse?”, I already hear you ask. That’s right. Only the climbing teams of both Everest and Lhotse stay at the Everest Base Camp. Both the route to the summit of Everest and the route to the summit of Lhotse start at the base camp, located at an altitude of 5364 meters. Better yet, the routes run right up to Camp 3!

Most of the expedition climbers therefore stay in the base camp, which can almost be called a small village. In a previous blog post I mentioned that I would paint a picture of what the expedition would look like in the coming weeks. Well, here we go.

The expedition begins with the thrilling flight to Lukla, known as the world’s most dangerous airport. From here we follow the route of the Everest BC trekking along the many villages in the mountains. Along the way, people will stay in teahouses and it is already important to acclimatize well. After all, it only takes us eight days to travel to Everest BC.

The trek is also known as one of the most beautiful hiking routes in the world. That’s why I hope that some important people in my life will join me on this trip as extra motivation for the expedition itself.

Preparation

Een expeditie in de Himalaya vraagt een flinke voorbereiding. Niet alleen qua logistiek maar ook op fysiek vlak. Ik hoop daarom om binnen enkele weken richting Duitsland te kunnen trekken, naar de Duitse Alpen meer bepaald. Niet alleen heeft de regio mijn aandacht getrokken door de Belgische editie van De Mol dit jaar, maar ook omwille van de bergen die ideaal zijn voor een soloklimmer. Alleen is het nog even afwachten tot de vele restricties per land in Europa het praktisch mogelijk maken.

An expedition in the Himalayas requires a lot of preparation. Not only in terms of logistics, but also physically. I therefore hope to be able to travel to Germany within a few weeks, to the German Alps in particular. Not only did the region attract my attention because of the Belgian edition of De Mol this year, but also because of the mountains that are ideal for a solo climber. We just have to wait and see until the many restrictions per country in Europe make it practically possible.

365 Days

365 dagen. Dat is de tijd die me nog rest vooraleer ik begin aan mijn expeditie op de Lhotse in Nepal. Het wordt tevens mijn eerste trip naar de Himalaya. Een bestemming die ik bewust heb uitgesteld zodat ik kon opbouwen naar de climax. Na bergen te hebben beklommen in Afrika, de Alpen, de Kaukasus en het Andesgebergte wordt de Lhotse in de Himalaya dus het volgende doel.

Mijn trainingen zijn ondertussen al enkele maanden bezig en dus wordt het ook tijd op te kijken naar de praktische kant van de expeditie. Uitrusting weet je wel, want met een slaapzak van comfort 5 graden heb je op 8000 meter hoogte helemaal niets.

Ik hoop later dit jaar ook nog wat kleinere beklimmingen te doen in de Alpen, als corona dit toelaat.

365 days. That is the time left for me before I start my expedition on the Lhotse in Nepal. It will also be my first trip to the Himalayas. A destination that I consciously postponed so that I could build up to the climax. After climbing mountains in Africa, the Alps, the Caucasus and the Andes, the Lhotse in the Himalayas becomes the next goal.

My training has been going on for several months now, so it is time to look up at the practical side of the expedition. Equipment, you know, because a comfort 5 degrees sleeping bag is useless at a height of 8000 meters.

I also hope to do some smaller climbs in the Alps later this year, if corona allows this.

Second Book

365 dagen is ook de deadline die ik mezelf heb gegeven om mijn tweede boek af te werken. Een project die al enkele jaren ondertussen naar de zijkant werd opgeschoven. Maar gezien het onderwerp van het boek, de bergen en waarom ik ben begonnen met het bedwingen ervan, zou het mooi zijn om tegen het einde van dit jaar een afgewerkte kopie er van te hebben. Helaas zal deze enkel in het Nederlands beschikbaar zijn.

365 days is also the deadline I gave myself to finish my second book. A project that has been pushed aside for several years now. But given the subject of the book, the mountains, and why I started conquering them, it would be nice to have a finished copy of it by the end of this year. Unfortunately, it will only be available in Dutch.

In the Footsteps of Edmund Hillary

Naast het schrijven van mijn tweede boek, zal ik proberen om de komende weken ook nog een schets van de route van de expeditie te geven in deze blog. De reden waarom ik voor Lhotse koos, is dan ook omdat het dezelfde weg volgt als dat sir Edmund Hillary beklom toen hij in 1953 de Everest beklom. De route loopt dan ook gelijk tot aan kamp 4.

Ik moet dan ook toegeven dat ik er naar uitkijk om dezelfde passages te beklimmen als die waar ik de laatste bijna tien jaar over heb gelezen. Van de Khumbu Icefall tot de South Col en Western Cwm. Het aftellen is dan ook begonnen.

Besides writing my second book, I will try to give a sketch of the route of the expedition in this blog in the coming weeks. The reason why I chose Lhotse is because it follows the same path as Sir Edmund Hillary climbed when he climbed Everest in 1953. The route is therefore equal to camp 4.

I must admit that I am looking forward to climbing the same passages as the ones I have read about for almost a decade. From the Khumbu Icefall to the South Col and Western Cwm. The countdown has started.

Zo Vereeuwig je je Mooiste Reisherinneringen

Als je een reiziger vraagt wat het leuke is aan reizen, dan antwoorden ze bijna gegarandeerd: de vele leuke momenten. Reizen is inderdaad een garantie voor mooie herinneringen, maar zou het niet leuk zijn om deze op de een of andere manier te kunnen vereeuwigen?

Mijn appartement hangt bijvoorbeeld vol met leuke reisfoto´s die meteen herinneringen oproepen. In mijn kast heb ik dan weer een collectie leuke reisverhalen met grappige en spannende anekdotes. Ook jij kan je reisherinneringen makkelijk vereeuwigen, en dit wel zo.

Wanddecoratie

Een beeld zegt soms meer dan duizend woorden. Eerlijk is eerlijk, zelfs als schrijver moet ik toegeven dat de meeste aandacht van mensen gaat naar de foto´s op mijn website, dan naar de woorden die ik schrijf. Fervente reizigers hebben ongetwijfeld mappen vol reisfoto´s staan op hun computer waar ze amper iets mee doen. Waarom niet van je mooiste foto iets maken om je woonkamer een leuke stijl te geven? Door te kiezen voor een foto op aluminium word je iedere dag herinnerd aan die leuke reis.

Hou een verzameling reisdagboeken bij

Hou je graag een reisdagboek bij tijdens je rondreizen? Je bent niet de enige! Hoewel foto´s soms meer zeggen dan woorden, is er niets dat een vollediger beeld kan schetsen dan een reisdagboek. Door iedere dag wat neer te pennen zorg je ervoor dat je reis tot in de details bijgehouden wordt. Tegenwoordig kan je ook op voorhand je notitieboekjes laten personaliseren zodat je een volledige verzameling aan reisdagboeken kunt bijhouden.

Hang een wereldkaart in je woonkamer

Tegenwoordig zijn wereldkaarten in woonkamers heel erg in. Een wereldkaart geeft je dan ook een visuele voorstelling van welke reizen je allemaal hebt gemaakt. Om je muur helemaal af te maken, kun je hier ook foto´s aan toevoegen waarop je leukste herinneringen zijn afgebeeld.

Souvenirs

Voor het behouden van reisherinneringen houden we graag iets bij dat we ook fysiek kunnen vastpakken. Wie heeft er niet al eens een souvenir gekocht tijdens zijn vakantie die nu ergens in een vergeten hoekje staat? Toegegeven, sommige souvenirs zijn leuk om je woning mee in te richten. Zo heb ik bijvoorbeeld nog een Venetiaans masker hangen van toen ik naar het Carnaval in Venetië ging, maar wanneer je erg vaak reist heb je na een tijdje gewoon geen plaats meer genoeg om alles uit te stallen. Toch kan je ook souvenirs bijhouden die je nog effectief gebruikt. Denk maar aan een leuk pastabord dat je hebt gekocht tijdens je vakantie in Rome, een Cubaans sigarendoosje of druk een t-shirt met een leuke reisfoto op.

Wil je iets creatiefs doen met je reisfoto´s? Neem een kijkje bij Studentendrukwerk voor het vereeuwigen van je reisherinneringen.

Ardennen 5.0?

Een jaar geleden zat ik in Costa Rica. Corona was op dat moment voor mij nog een grote onbekende. Ondertussen zijn we heel wat lockdowns verder en lijkt reizen naar het buitenland bijna nog een vage verre herinnering.

Voor iemand die niet goed tegen routine kan als ikzelf en avontuur nodig heb om me echt goed te voelen, kan ik dan ook niet anders dan zeggen dat het mentaal een vrij zware periode is. Zeker nu er nog weinig perspectief is naar de komende maanden toe. Gelukkig is Corona niet alleen slecht geweest. Ironisch genoeg brachten de groepsreizen in de Ardennen deze zomer ook een vervlogen vriendin terug in het leven.

In afwachting van betere tijden spenderen we dan samen ook heel wat tijd in onze eigen Ardennen. Ondertussen hebben we al meerdere (meerdaagse) microavonturen achter de rug en kunnen we beiden onze passie voor het rotsklimmen en packraften wat in de praktijk brengen.

Enkele sfeerbeelden van deze week.