An Adventurers Journal

Coasteering: ‘Slippery when wet’

Hier sta ik dan. Mijn tenen krullend over de rand van de tien meter hoge klif. Onder mij gaan de golven wild tegen de rotsen tekeer. ‘In het water smak ik gewoon hard tegen de rotsen aan.’, schiet door mijn hoofd. “Kom op.”, schreeuwt Andy terwijl hij op de wilde golven tien meter lager rond drijft. Ok, hier ga ik dan.

Scrambling

Zo’n twintig jaar geleden ontstond een nieuwe sport in Wales: coasteering. Met een combinatie van zwemmen in wild water, springen van hoge kliffen en klimmen langs de rotsen met het opspattende zoute zeewater in je gezicht is coasteering niet voor doetjes. Je verplaatst je van punt A naar punt B via de kliffen die bij laag tij boven water tevoorschijn komen, net boven het waterpeil dus. Op Anglesey Island in Holyhead ontmoeten we Andy, onze instructeur. ‘Jullie kunnen eerst jullie wetsuit aantrekken, daarna geef ik jullie nog een helm, handschoenen en zwemvest. Het lijkt een heleboel, maar we zijn er zeker van. Alles hebben we echt wel nodig vandaag.”Zijn jullie goede zwemmers?”, vraagt Andy ons. De toon van het extreme avontuur is meteen gezet. “We starten op een makkelijke plaats, want het water is wat wilder dan normaal. Linsay, ik wil dat je op exact die plek in het water springt.” We kijken elkaar aan. Aan beide kanten steken al scherpe rotsen boven het waterpeil uit. Met slechts een sprong van twee meter wordt het vooral een test hoe koud het zeewater is. Al gauw verdwijnt Linsay als eerste onder water, waar ze na een tweetal seconden terug boven komt, het zeewater uitproestend. Nu is het mijn beurt. We zwemmen naar de eerstvolgende rots waar we al klauterend terug proberen te bekomen van onze eerste ervaring. “Ok nu iets hoger.”, vertelt Andy en hij leidt ons naar een hogere rots. Ik kijk naar beneden en merk dat we beetje per beetje toch onze grenzen zullen moeten verleggen. Zeker als we straks vanaf een klif vanop tien meter zullen springen…

“Wacht hier. En als ik je een teken geef, dan volg je waar ik ben gesprongen.” Bij coasteering gaat het vaak om de juiste

Zwemmen in wild water

timing. Kijken wanneer een ‘swell’, een gigantische golf je richting uitkomt en je tegen de rotsen zou smakken.’ We zien hem in de zee springen op een plaats die hij graag ‘wishy washy’ noemt. De uitdrukking washy kan ik begrijpen want beneden lijkt de zee op een gigantische wasmachine waar de zee in een inham alle kanten uitgaat. Golven tot twee meter hoog spatten uit op de rotsen, waar we Andy zien sukkelen om op de rots te klauteren omdat hij telkens het water wordt ingetrokken. Eens hij uit het water is haalt hij een touw uit zijn zakken die dient als extra hulp wanneer de stroming echt sterk is. Een keer we in het water liggen, zwemmen we uit volle kracht, al heb ik het gevoel dat we echt niet vooruit komen. “Grijp het touw met twee handen en trek jezelf naar de kant.”

“Nu is het tijd voor een echte adrenalinekick.”, vertelt Andy, terwijl ik nog aan het bekomen ben van de vorige slok zout zeewater die ik te verwerken kreeg. “Jullie hoogste sprong van de dag.” Linsay kruipt als eerste op de tien meter hoge klif. “Mik op die plek daar.”, zegt Andy. De diepte en de wilde stroming

Springen van een hoge klif

beneden is benauwelijk en met een iets meer dan lichte aarzeling waagt Linsay zich aan de sprong in het diepe. Wanneer het mijn beurt is snap ik de aarzeling. Hoogtevrees heb ik niet, maar het idee om in het diepe water te springen boezemt me meer angst in. Overtuigd van het feit dat hoe langer ik aarzel, hoe angstiger ik zou worden, spring ik gauw de zee in.

Zonder twijfel was onze ervaring met coasteering een van de avontuurlijkste en meest extreme belevingen die we beiden ooit hebben gehad. En dat wil al wat zeggen. Plaatsen in de zee waar ieder normaal mens van begint te rillen, zoeken ze hier net op. En of we het een gevaarlijke sport vinden? Ja! Maar soms ligt avontuur en gevaar wel heel erg dicht bij elkaar.

Keulen: Het mysterie van 4711

1779032_1404560256516192_5555962888020067376_n

Vastgeboeid

“We moeten de sleutel vinden.”, roep ik naar Linsay schuddend aan het hek waar we aan vasthangen. We bevinden ons in een donkere kamer, vastgeboeid aan een ijzeren hek. In de hoek van een kamer tikt een klok langzaam af. Nog 59 minuten en 36 seconden, maar wat daarna? Haastig kijken we overal rond, zoekend naar een oplossing om ons van de handboeien te bevrijden. “Kijk onder het tapijt.”, zegt Linsay, terwijl ze verder zoekt in haar buurt. Met mijn vrije arm trek ik het tapijt van onder het hek weg. “Daar!”, roep ik. “De sleutel, maar ik kan er niet bij. Help me even het hek te verschuiven.” We duwen het ijzerwerk naar voren en ik steek mijn arm door het hek om de sleutel te pakken. “Hebbes.”, en al gauw kan ik me van de handboeien bevrijden. “Wat nu?”, zegt Linsay. De deur van de kamer is op slot en de klok tikt genadeloos verder. “Hier hangen vier sloten.”, en ik wijs naar de sloten die onze twee ijzeren hekken aan elkaar vastmaken. De ijzeren hekken delen de kamer in twee. “We hebben cijfercodes nodig om de sleutel van de deur te vinden.”, concluderen we. We kijken de kamer rond, zoekend naar aanwijzingen om de cijfercodes te vinden. In de hoek bevindt zich een scherm, zonnebril, temperatuurmeettoestel en een rood plastieken bakje. Overal in de kamer hangen bordjes, waar niets op staat. Behalve op één. “Incorrect code 384”. Wanhopig proberen we de code op de slotjes maar niets lukt. “Ik heb nog een zaklampje gevonden.”, zegt Linsay. Het paarse licht maakt meteen duidelijk dat het UV licht is. “Dat gebruiken ze om bepaalde dingen te verbergen.” We schijnen de kamer rond zoekend naar een verborgen hint. “Hier.”, roept Linsay. “Op het witte bord staat Pi.” 314! Het eerste slot is los! We zijn echter nog nergens en de klok geeft aan dat we nog slechts 37 minuten tijd hebben.

De Dom

De Dom

Een uur gaat snel voorbij, en ondanks dat we vijf minuten voor tijd de vier sloten hebben weten te ontcijferen, mede aan tips die op het scherm verschenen, was de sleutel van de deur nog steeds buiten handbereik. “Zoek de kamer door.”, riep Linsay, alles aan de kant gooiend op zoek naar het kleine stukje metaal die ons de vrijheid zou schenken. “Hij moet hier ergens zijn!” We kijken naar de klok. 5,4,3,2,1,0… We horen een sleutel in het slot draaien aan de andere kant van de deur. De deur gaat open en een jonge vrouw komt de kamer binnen. “Jammer, jullie waren er zo dichtbij! Nog slechts 1 mysterie te ontcijferen. Ik zat echt op het puntje van mijn stoel de laatste minuten.” De jongedame was de gamemaster van Adventurerooms, een escape-the-room spel die in het echte leven kan worden gespeeld. Het spel was maar één van de dingen die we als een must zagen tijdens ons weekend in Keulen. Je ontwaakt in een donkere kamer gehandboeid aan een hek en krijgt één uur om te ontsnappen. Het concept die veel doet denken aan de film Saw had ons meteen aangesproken. Niet alleen het spel is een must als je in Keulen verblijft. De topattractie is en blijft de Dom, de zwarte kathedraal die zich midden in het centrum situeert. Over de schoonheid ervan kan worden gediscussieerd, maar zijn omvang is ongetwijfeld indrukwekkend. Naar goede gewoonte verkennen we Keulen aan de hand van een

Eau de Cologne

Eau de Cologne

stadwandeling. Zo passeren we onder andere aan de geboorteplaats van Eau de Cologne, het reukwater met als merknaam ‘4711’. Hoe het reukwater aan dat nummer komt is een mysterie voor velen, wordt geheimzinnig uitgelegd in de winkel die een half museum op de bovenste verdieping huisvest. Het mysterie van 4711. “Aan één mysterie dit weekend hebben we genoeg.”, dachten we en zetten de wandeling door de Duitse stad verder.

Boek je verblijf in Keulen via deze link

Skiën: een ervaring met glijden en opstaan

Toerskiën in de Alpen. Skiën op extreme plaatsen. Ooit Groenland doorkruisen of één van de polen te DSC02030voet bereiken. Het zijn maar enkele van de vele avonturen die ik ooit nog hoop te kunnen realiseren. Het idee om de meeste extreme plaatsen ter wereld op eigen kracht met ski’s en een slede over te steken, het doet me voortdurend wegdromen. Ondanks mijn ervaring in bergwandelen en alpinisme is skiën iets wat ik echter nog nooit had gedaan. Tot nu…

We zitten op vijf minuten van Baraque de Fraiture en er is nog geen vlokje sneeuw te bespeuren. “De verre rit vanaf West-Vlaanderen is voor niets geweest.”, vrezen we, moedeloos speurend naar witte vlaktes. Uiteindelijk bleek het geluk aan onze kant te staan. De skipistes van Baraque de Fraiture waren open zoals vermeld op hun website en er was nog meer dan genoeg sneeuw om te skiën. Wintersporters daarentegen waren er amper. Met een piste bevolkt door slechts enkele skiërs of snowboarders was dit het uitgelezen moment om te leren skiën.

Vallen

Vallen

“Om te remmen breng je de voorste punten van je ski’s dichter bij elkaar.” Ik wist niet echt wat ik moest verwachten van skiën. Was het zoals schaatsen en begon je er gewoon aan? Of was de sport onder de knie krijgen een heel leerproces? Ik stond bovenaan de helling, een poging wagend om mijn ski’s in een ‘V’ te krijgen en traag vooruit te bewegen. Amper tien seconden later glij ik naar beneden. Niet zo traag als ik had gehoopt. Pogingen om af te remmen mislukten en uiteindelijk gooide ik me in de sneeuw. “Snelheidsduivel.”, roept Linsay, terwijl ze op me af skiet. “Je moet eerst leren traag skiën.” Enkele pogingen later lukt het me om traag en diagonaal een stuk traag te skiën.

Geen idee waarom het tot mijn 28e heeft geduurd vooraleer ik skischoenen aantrok. Leren skiën heeft altijd al op mijn lijstje gestaan, alleen is er altijd iets tussengekomen veronderstel ik. Als iemand vertelde over zijn skivakantie, dan begon ik over mijn beklimming van de Mont Blanc. Alpinisme heeft mijn leven de voorbije jaren nu eenmaal gedomineerd. Het idee om de komende jaren extremere uitdagingen in gebieden als Groenland, Alaska of Antarctica op te zoeken, zorgde ervoor dat ik moest beginnen met een basis te leggen.

“En nu leren we bochten nemen.” Het is een tweede must vooraleer een helling af te glijden. Worstelend met mij stokken en ski’s slaagde ik er niet in om een goede bocht te nemen. “Afremmen  en lichaam draaien.”, dacht ik. Het vergt wat feeling om het draaien onder de knie te krijgen, maar na wat oefenen maakte ik naar mijn normen een perfecte bocht. Nu zat er nog maar een iets op: nog meer oefenen.

Voortdurende skiede ik de helling af. Keer op keer voelde ik mezelf handiger met de lange latten en DSC02047stokken. Voor we terug huiswaarts keerden probeerde ik nog enkele steilere stukken uit. Zonder te vallen lukte het me om de volledige helling in meerdere bochten naar beneden te skiën. “De eerste stap om ooit Groenland te doorkruisen is gezet.”, dacht ik bij mezelf.

Amsterdam: 6 must do’s

1. Maak een boottocht op de grachten

De Amsterdamse grachten zijn wereldberoemd. De vele waterkanalen

Bron: toegankelijkreizen.nl

staan dan ook op de lijst van Unesco werelderfgoed. Een boottocht maken met één van de vele kanaalcruises die overal worden aangeboden is dan ook een must als je naar Amsterdam trekt. Niet alleen is het de ideale manier om de grachten te ervaren, het is ook het moment om de historische gevels van veel panden langs de kanalen aandacht te schenken.

Overal in Amsterdam worden kanaalcruises aangeboden. Er zijn verschillende routes: door de kleinste grachten in het centrum of rond Amsterdam op het IJ.

2. Verken de stad per fiets

Misschien gebruik je net als ik in de meeste grote steden het liefst de

Bron: fietsberaad.nl

metro om je snel te verplaatsen. Amsterdam moet daar een uitzondering voor zijn! De meeste lokale Amsterdammers nemen immers de fiets om zich van punt A naar B te begeven. Huur dus een fiets en meng je tussen de echte locals op de vele fietspaden. Het is de enige manier om Amsterdam echt te ervaren. En als dat je nog niet heeft overtuigd dan moet je nog weten dat Amsterdam al meerdere jaren tot beste fietsstad ter wereld is uitgeroepen.

3. Bezoek het Anne Frankhuis

Wie zich graag verdiept in Wereldoorlog II heeft een grote brok geschiedenis in Prinsengracht 263-267. Het Anne Frank huis, beter bekend als het Achterhuis, is tijdens de oorlog de verblijfplaats geweest van Anne Frank en haar familie. Haar hele verhaal is intussen wereldwijd gekend dankzij haar dagboek dat ze bijhield terwijl ze voor de nazi’s onderdook. Het Anne Frankhuis vertelt het verhaal chronologisch, bevat de kamer waarin ze sliep en de boekenkast die de doorgang verborg voor de nazi’s. En heb ik al gezegd dat haar originele dagboek er ook tentoon ligt?

Boek  als het kan vooraf online je tickets. Anders loop je het risico om meer dan een uur te moeten aanschuiven.

4.  Hang de voyeur uit in het Red Light District

Je kent het ongetwijfeld wel en als je beweert van niet, dan ben je meer

Bron: tripadvisor

dan waarschijnlijk aan het liegen. De Wallen of het Red Light District is de hoerenbuurt van Amsterdam. Schaars geklede vrouwen die achter het raam onder een rood neonlicht  mannen naar binnen trachten te lokken. Je moet het gezien hebben om Amsterdam gezien te hebben. De beste periode om de voyeur uit te hangen is net voor het helemaal donker wordt. Op da moment hangt de buurt nog vol nieuwsgierige toeristen vooraleer de euh.. vrouwenlopers en drugdealers het overnemen. Wie meer wil dan enkel kijken heeft de term ‘Dagboek van  een avonturier‘ verkeerd begrepen en zal verder moeten googlen om ervaringen te lezen.

Wie zich niet op zijn gemak voelt alleen in het RLD , kan altijd aansluiten bij een tour

5. Neem een foto bij de ‘I Amsterdam’ letters

De letters van ‘I Amsterdam’ zijn een icoon geworden. Achter het

Bron: eropuit.blog.nl

Rijksmuseum staan de letters op hun vaste plaats. Een foto nemen waarbij je alleen bij de letters staat wordt niet makkelijk. Ze worden immers constant omsingeld en beklommen door graag poserende toeristen. Elders in de stad bevinden zich echter nog letters. Deze worden constant verhuisd, kijk of je ze weet te vinden.

6. Ga een coffeeshop binnen

Of misschien toch maar beter niet. Een coffee shop ga je enkel binnen als je effectief legale drugs wil kopen. Informeer je goed naar wat je precies koopt en koop vooral niet te veel. Wie een ‘trip’ of een joint toch te veel van het goede vindt, kan nog steeds een cannabislollie kopen in een normale winkel.


Wie meer must do’s wil leren kennen of mijn ervaringen in Amsterdam lezen, kan mijn reisverhaal ‘Amsterdam – Fietsstad vol zonde’ bestellen. Klik hier.

Welke ‘must do’ zouden jullie nog toevoegen?

2015: Wat staat op de lijst?

2014 is pas afgesloten en mag als een geslaagd jaar worden gezien. Met onder andere een reis naar Rusland en het wandelen van La Haute Route in de Alpen zijn we weer een pak ervaring rijker. Maar wat brengt 2015 voor ons?

Three Peaks Challenge

De hoogste bergen van Engeland, Wales en Schotland maken deel uit van een uitdaging die veel bergklimmers willen voltooien. Al zijn het technisch niet de moeilijkste en hoogste bergen, de challenge om ze in 24 uur te overwinnen maakt het voor velen aantrekkelijk. Hoewel we de uitdaging niet in 24 uur zullen voltooien maakt deze Three peaks challenge deel uit van onze reis door Groot-Brittannië in april/mei.

West Highland Way

De hike van Glasgow naar Fort William doorheen de Schotse highlands maakt eveneens deel uit van onze reis van Londen naar Edinburgh. Zeven dagen wandelen met in totaal 152km af te leggen, we kijken er naar uit.

Great Glen Canoe Trail

Bergklimmen en hiken mag dan geen nieuwe ervaring zijn voor ons. Deze is dat wel. De Great Glen Canoe Trail is een kanotocht van vijf dagen op de Schotse meren, waaronder het beroemde Loch Ness. De tocht vanaf Fort William naar Inverness maakt eveneens deel uit van onze reis van Londen naar Edinburgh.

Monte Rosa

De Monte Rosa is het hoogste bergmassief van Zwitserland en heeft met de Dufourspitze de tweede hoogste berg van de Alpen. De beklimming van deze reus is een volgende zet in mijn alpinisme ervaringen. Met een technische rating die iets hoger is dan de Mont Blanc wacht ons weer een pak ervaring. Voor Linsay wordt het de eerste ervaring met alpinisme.

Nog te beslissen…

We hebben er nog steeds niet genoeg van na dit lijstje. Misschien weten jullie nog een mooie uitdaging/ervaring die we dit jaar kunnen voltooien?