Dagboek van een Avonturier

Soms vind je moeilijk een reispartner. In je vriendenkring vind je niemand die de reiskriebels te pakken heeft en je speurtocht online levert na talloze pogingen niets op. Je reisplannen dan maar op hold zetten of de grote stap wagen om als vrouw solo de wijde wereld in te trekken? Mijn plan stond vast. Cuba zou het worden.

Uit het reisdagboek van Linsay

Thuisblijven of een bestemming zoeken om alleen naartoe te reizen. Het was een dilemma die me een aantal maanden geleden parten speelde nadat mijn vriend aankondigde dat hij in januari naar Argentinië vertrok voor zijn lang vooropgestelde plan om er de Aconcagua te beklimmen. Interesse in een fysiek zware vakantie had ik niet, dus bleef er weinig keus over. Of ik zou drie weken thuis wachten tot hij terug was of –mijn reizigersbloed borrelde al op – ik zou mijn eigen reis plannen en van de gelegenheid gebruik maken om zelf een land te ervaren. Mijn oog sprong meteen op

Cuba, misschien wel de meest populaire bestemming op dit moment gezien de komende veranderingen die het land zal ondergaan door het opgeven van het embargo tegen Cuba door de VS. Solo reizen was een ervaring die ik nog nooit had meegemaakt. “Alleen reizen als vrouw naar Cuba. Is dat wel veilig?”, is een vraag die ik de maanden vooraf aan mijn reis meermaals voorgeschoteld kreeg. Toegegeven, het was een vraag waar ik op dat moment zelf moeilijk kon antwoorden.

 

Hier zijn alvast enkele tips voor wie solo naar Cuba wil reizen.

• Verblijf in een casa particular. Deze casas doen je het echte Cuba proeven en zijn een goedkoper alternatief voor de dure hotels. Een typische kamer in een casa heeft vier slaapplaatsen, ook als je alleen reist. Een kamer delen met mensen die je onderweg ontmoet kan je dus nog wat extra geld besparen.
• Cuba heeft twee soorten geld. De nationale munt (MN) en de CUC (voor toeristen). De CUC is 24 keer duurder dan de munt die voor de Cubanen is bestemd. Het is aan te raden om beide muntsoorten op zak te hebben. Alle producten die op de toerist zijn gericht zullen in CUC afgeprijsd staan. Wil je echter goedkoop eten, zoek dan naar restaurantjes waar de menu in de eigen munt staat afgedrukt en betaal in hun eigen  munt.
• Onderhandel over alles. In Cuba gelden andere wetten. Of je reist als toerist het land door en betaalt alles wat ze vragen en komt thuis en vertelt aan je vrienden dat Cuba toch wel duur is. Of… je volgt de wetten van het land, onderhandelt over alles, en vooral… beseft dat jij de prijs bepaalt. Als je een rekening krijgt die te duur is, schud je gewoon je hoofd en bied minder aan. Gegarandeerd succes.
• Cuba is een populaire reisbestemming. Soloreizigers die door de straten van Havana wandelen zullen niet lang alleen zijn. Niet alleen zijn de Cubanen erg sociaal (al hebben ze daar soms geldredenen voor), maar ook kom je al snel andere reizigers tegen met wie je een dagje kan doorbrengen. Zo spendeerde ik slechts vijf(!) minuten alleen op wandel in Havana.
• Betaal nooit op voorhand. Zo vermijd je dat je taxichauffeur je op een andere bestemming dan gevraagd afzet en je geld niet wil teruggeven. Of dat je vroeger dan gepland je casa verlaat maar de eigenaars het geld al gespendeerd hebben.
• Verplaats je met de collectivo’s. Deze Amerikaanse oldtimers zijn als het ware taxi’s die groepen mensen verzamelen met eenzelfde bestemming. Hier moet je op voorhand over de prijs onderhandelen.

Als soloreiziger door Cuba ben je een makkelijk slachtoffer om in de lepe trucs van de Cubanen gelokt te worden die je geld willen. Hier zijn enkele anekdotes om te snappen hoe Cuba werkt.

Beeld je in dat je in een bos wandelt waar je plots een geldboom ziet staan. Op de grond liggen twee briefjes van vijftig. Je raapt ze op en schudt aan de boom. Nog twee briefjes vallen op de grond. Wat doe je? De briefjes oprapen en wegwezen? Nee, je schudt nog harder aan de boom tot er niets meer afvalt. Zo zien de Cubanen de toeristen. Cubanen kennen allerlei trucjes om de ‘domme’ toeristen wat extra te laten betalen. (Bron: CubaConga)

vb1. Om te reizen naar Vinales maakte ik gebruik van een collectivo. Ik onderhandelde over de prijs en kon de chauffeur overtuigen om me voor 15 CUC op mijn bestemming te brengen. “Doe me een plezier en vertel je prijs niet aan de volgende twee meisjes die in de taxi stappen.”, vraagt de chauffeur me. “Zij betalen immers wel 30 CUC.”

vb2. Je neemt een taxi naar je casa. De chauffeur zoekt en zoekt maar beweert dat hij je casa niet kent of vindt. Hij kent wel een andere casa, een betere. Het is een van de vele trucs die in Cuba wordt toegepast. Als een Cubaan je iets aanraadt, dan krijgt hij gegarandeerd een commissie op het bedrag dat je van plan bent te spenderen. Daarnaast wordt je casa ineens ook al een stuk duurder want die man zijn commissie moet er ook van betaald worden. En de casa die je gepland had? Die kende hij waarschijnlijk maar al te goed.

Cuba is een macholand. Vrees niet dat je er te sexy gekleed gaat en zo de Cubanen uitdaagt. De kans is erg groot dat je kledingstijl nog niet kan tippen aan die van de altijd sexy geklede Cubaanse vrouwen. Als vrouw alleen door het land reizende zullen er  je ongetwijfeld wel eens complimentjes na gegooid worden. Vaak is het zonder verdere bedoelingen. Zijn ze toch vervelend, maak dat hen dan ook duidelijk en maak je desnoods boos.

Door Cuba reizen is leren met Cubanen om te gaan. Na drie weken alleen door het land te reizen heb ik niet alleen een grote portie zelfvertrouwen bij gekregen, maar ook heel wat vrienden en een enorme liefde voor het land. Een land die zoveel meer is dan alleen sigaren en oldtimers.  Een ervaring die voor herhaling vatbaar is. Al zal mijn vriend daar waarschijnlijk anders over denken!