Crossing the Border and Copan Ruins

Geen bus en geen reispartner meer. Dat was het verdict van het nieuwe jaar. Op korte tijd moest ik dus mijn reisplannen wijzigen. Althans de manier waarop er wordt gereisd. Mijn bestemming blijft dezelfde: Panama.

No bus and no travel partner anymore. That was the verdict of the new year. So I had to change my travel plans in a short time. At least the way I am going to travel. My destination remains the same: Panama.

Crossing the border

Na een kort afscheid, begon ik mijn soloreis doorheen Centraal-Amerika. Ironisch genoeg begon deze na een busrit vanuit Guatemala City opnieuw in Antigua, de koloniale stad waar ik twee maand geleden mijn tocht door Guatemala begon. Een nachtje echter maar, want in de vroege ochtend (4 am!) vertrok ik met een shuttle richting de grens met Honduras, een rit van zo’n 7 uur.

Administratieve rompslomp. Zo kun je de grenscontroles in Centraal-Amerika noemen. Vaak met een lange wachtrij, maar dat viel al bij al wel nog mee. In iets minder dan 45 minuten stond ik de grensbeambte in mijn armzalig Spaans te woord. Goed genoeg voor mijn stempel in mijn paspoort. Alleen… daar stond iets bij: hasta 25 enero. Tot 25 januari. Mijn vrees werd werkelijkheid. Guatemala, El Salvador, Honduras en Nicaragua hebben een soort grenspact. Dat zorgt ervoor dat het visum van 90 dagen geldig was voor het hele gebied. Kortom, voor 25 januari moet ik de grens naar Costa Rica oversteken. Vroeger dan ik van plan was.

20200106021626_img_0469

Copan still has the Christmas spirit!

After a short farewell, I started my solo trip through Central America. Ironically, it started again after a bus ride from Guatemala City to Antigua, the colonial city where I started my journey through Guatemala two months ago. Only a night, however, because in the early morning (4 am!) I left with a shuttle to the border with Honduras, a journey of about 7 hours.

Administrative red tape. That’s how you can call the border controls in Central America. Often with a long queue, but that was not so bad after all. In just under 45 minutes I spoke to the border guard in my poor Spanish. Good enough for my stamp in my passport. Only … there was something there: hasta 25 enero. Until January 25. My fears became reality. Guatemala, El Salvador, Honduras and Nicaragua have a sort of border pact. This ensures that the 90-day visa was valid for the entire area. In short, before January 25 I have to cross the border to Costa Rica. Earlier than I intended.

20200106185616_img_0488

Copan Ruins

In de rit naar Copan Ruins, een klein stadje net over de grens, brak ik mijn hoofd over hoe ik het probleem met mijn visum zou oplossen. Voor 25 januari zou ik wel al in Nicaragua zijn, zo dacht ik, maar aan die grens zou ik hetzelfde probleem voorgeschoteld krijgen. En dat terwijl ik toch wel wat tijd in Nicaragua wil doorbrengen.

Tijdens mijn driedaags verblijf in Copan Ruins, breng ik op de ochtend van de tweede dag een bezoek aan de archeologische site hier in de buurt. De reden waarom zoveel toeristen uit Guatemala dit als een daguitstap maken. Groot is deze voormalige Maya stad niet, maar best wel indrukwekkend. De ruïnes lijken de tand des tijds beter te hebben doorstaan, dan sommige plaatsen in Guatemala. Wat mijn bezoek extra leuk maakte, was dat ik eindelijk de Scarlet Macaw hebben kunnen spotten!

Mijn dag eindigt met nog wat minder goed nieuws. Het weer aan de Pacifische kust is slecht momenteel,  en laat dat net mijn volgende bestemming zijn.

20200106184401_img_0472.jpg

In the drive to Copan Ruins, a small town just across the border, I broke my head about how I would solve the problem with my visa. I would be in Nicaragua before January 25, I thought, but I would be confronted with the same problem at that border. And that while I do want to spend some time in Nicaragua.

During my three-day stay in Copan Ruins, on the morning of the second day, I visit the archaeological site nearby. The reason why so many tourists from Guatemala make this as a day trip. This former Mayan city is not large, but quite impressive. The ruins seem to have stood the test of time better than some places in Guatemala. What made my visit extra fun was that I could finally spot the Scarlet Macaw!

My day ends with some less good news. The weather on the Pacific coast is bad at the moment, and let that be my next destination.

Next: Utila and Pico Bonito NP

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: