Tagarchief: wildlife

How to survive in the Belizean rainforest?

Surviving on the heart of a palm tree, the minty-fresh taste of a termite or the woody tones of a water vine might be the nightmare of any traveler. However if you have an adventurous spirit and find yourself in the jungle with an empty food pack and water bottle, you will need to find a way to survive. Fortunately, the rainforest has so much to offer. Here are a few tips on how to survive in the Belizean rainforest.

Find water

Humans can survive weeks without food, but only a few days without water. So your first concern should be to find water in the jungle. And yes, even though you find yourself in the rainforest, one of the wettest environments on this planet and – if your lucky – maybe in the rainy season or hurricane season, this still doesn’t mean that it will be easy to find a lifesaving beverage when stranded in the jungle. Sure, you can stand in the middle of the jungle with your mouth open, waiting for the rain to pour in, along with al the other bugs and bacteria you weren’t expecting. However, a better way would be to use nature’s resources.


In the Belizean rainforest, there are three types of water vines. Look around for a hanging vine that appears to be a loose root. Cut the end of the vine off and cut the vine down. Hold it up and let the water drop in your mouth.

Belize Jungle Survival


There also is a tea vine you can use to make coffee of it. During our jungle survival course we enjoyed it near the campfire.


For those who are stranded in the jungle without a knife or machete, the coconut is an alternative. Bust it open, using a hard surface to reach the water. The same you can do for the Cohune fruit. Try to make a deep hole in the coconut in stead of busting it wildly. You don’t want the milk to drain out before the had the chance of drinking it.

Boil rain water

If you are unsure if the water you found is drinkable, boil it. This works for rain as well.

Start a fire

Having fire is important to boil water and keeping you warm. Due to the wet environment, it’s not always easy to start a fire in the jungle.

Look for dried wood (bamboo won’t burn well). This could be difficult but if you can’t find any scattered on the ground search for holes in trees and cut away pieces from this area. It will be dry and you can build a fire with it. Damp wood will burn once your fire has been started.

Belize Jungle Survival


Make a shelter

If you’re stuck in the rainforest for a long time, you will need a shelter to keep you safe. However you don’t want to put too much time and effort creating a shelter, so you probably want a simple construction. Your best option is to create a lean-to, a structure that will lean up against a tree. Use branches to built the structure and cover it with (palm)leaves.


Keep moving

The reason why you not want to put too much effort in a shelter is that it’s best to keep moving. You probably want to reach civilization in the near future, so the only way to do so is to keep moving. Orientate yourself may be hard when you’re lost in the jungle, so here are a few tips.

Follow a source of water

Streams or rivers generally lead to some kind of civilization so your best bet is to follow a river. This way you also have a source of water closeby.

Track signs of wildlife

If you don’t find a river or stream, look around you for signs of wildlife and see where they are heading. Animals seek out for water as well and have better natural instincts than us, humans.

Find Food


The taste of fresh mint is a great way for settling your stomach. Besides that it also has a few other health benefits. Unfortunately,they can be difficult to obtain when they are crawling around a tree. Minty-tasting termites are one of the delicacies in the rainforest. However, for a meal you would need so many that it’s practically impossible, but they make a light snack on the go.

Here’s how to do it:

Find the biggest nest you see. It looks like a massive tumor on the bark or branches of a tree. If you have a knife, slash it open. If not, find a rock or stick to bash into the nest. For a full meal, give it a good whack. If you’re just looking for a small snack, get your hands in there. Let them crawl onto your hand. Grab the bugs between your front teeth and snack away. If you get it in the right spot, there’s a very satisfying pop. They have a great minty taste and the protein will keep you alive.


For those who are not to keen on satisfying themselves with insects (or are vegetarian, is that possible with insects?), the jungle provides another source of food: the fruit of the Cohune Palm Tree. They look like miniature coconuts and grow on tall trees. Unless you’re quite a climber, satisfy yourself with those that fell on the ground. Crack the shell with a stone and you can scoop out the meaty inside. It has an earthy flavour though. Another type of fruit easily to be found in the Belizean rainforest is the pacaya.

Just remember to stick to eating stuff you know. Look for things such as pacaya, the heart of the palm tree, snails, … If you can’t find any of these don’t try any of the other fruits or plants around you. You never know what could be poisonous. Instead, focus on trapping animals.

Set up traps

Setting up traps isn’t so hard. In fact, the best traps are the easy ones. Traps allow you to catch small mammals or birds when you are asleep. This saves energy for your other tasks.

Another option is to catch fish. Making your own spear is easy if you have small knife at hand. In the Belizean jungle, you can find crab and snails in the streams. However the crabs are only active at night.


Watch for predators

Predators in the jungle are all around you and they come in all different forms. The best thing you can do is move quietly and as quickly as possible. You don’t want to seem like a threat to anything. That means, if you do see something, back away slowly and be prepared for anything.

Be aware of your surroundings and listen to any suspicious noises will also keep you safer because you’ll be able to react faster. Listen for changes in the noises around you as well. A change could signal danger.

If you don’t have a machete or large knife at hand, it might be useful to make your own weapon, like a sharpened bamboo for self defense.

Avoid bad experiences 

It’s easy to get a bad experience in the jungle as there are so many nasty creatures and plants in the jungle that may harm you. Snakes is one big worry. Another is an army of ants. For your own safety, do everything possible to avoid army ants. Once their train is broken, they will follow the scent of whatever got in their way, swarm it, and attack it. Also, mosquitos will bite you. Just try to limit the number of mosquito bites, since they can leave the larve of the botfly under your skin. It takes several weeks for it to erupt and even though it won’t kill you, the experience is extremely unpleasant.

Another piece of advice: be careful with mushrooms. While there are some types that are edible, most of them are poisonous.


Here a few more survival tips if you find yourself lost in the jungle:

  • If you don’t have any mosquito repellent, tie a t-shirt over your head and let it hang down over your neck.
  • Rub mud on your exposed skin. Once it dries, it will form a crusty barrier against mosquitoes.
  • Use campfire smoke at dawn and dusk to help repel insects.
  • Shake out your shoes or boots before you put them on each day. Scorpions and spiders like to hide inside them.
  • Rivers and streams often lead to human settlements.
  • Look to monkeys for advice on what kinds of fruits and plants are safe to eat.
  • Leave piles of rocks along your trail as a rescue signal.
  • Break branches at eye-level on your path to let rescuers know which direction you’re traveling.
  • Use a smoke signal to alert rescuers. Find an open spot for the smoke to rise, then cover the fire with wet palm fronds for several seconds at a time in bursts of three, the signal for distress.



Zeilen naar het Noorden: een poolreis in de voetstappen van Amundsen

In al mijn reisverhalen zal je me mezelf nooit zien omschrijven als een bergbeklimmer, een hiker of zelfs een peddelaar. De reden hiervoor is dat ik te graag verschillende avontuurlijke activiteiten beoefen en daarom de term ‘avonturier’ verkies. Maar dingen zijn veranderd sinds ik van Tromsø naar Spitsbergen heb gezeild. Ik mag me gerust een ambitieuze hiker noemen, een degelijke peddelaar of zelfs een sterke bergbeklimmer, maar op geen enkele manier kan ik mezelf als een echte zeiler beschrijven! (Dempsey’s reisdagboek, dag twee van de oversteek van de Barentz Zee)
Read English version here

Ik neem nog een laatste foto van de romp van de Framm in het Framm museum in Oslo. Ik kijk op het display van het scherm en schud afkeurend mijn hoofd. Vanuit verschillende standpunten probeer ik de omvang van het schip in een foto weer te geven, maar telkens doet het resultaat de realiteit geen recht aan. De Framm is een voormalig expeditieschip dat werd gebruikt door Noorse ontdekkingsreizigers zoals  Roald Amundsen en Fridtjof Nansen die de poolgebieden in kaart probeerden te brengen. Al sinds mijn kindertijd heb ik altijd erg opgekeken naar historische figuren zoals Colombus of Vasco da Gama die onontdekte gebieden exploreerden. Tegelijk benijdde ik hen omdat het echte avontuur van reizen naar onbekende gebieden vandaag de dag haast niet meer mogelijk is. Dat is tegelijk de reden waarom ik mezelf een plaats heb geboekt als bemanningslid op de Hummingbird, een expeditiezeilboot die ooit de zeven zeeën doorvaarde. De reis? Zeilen van Tromsø naar Spitsbergen of in andere woorden: zeilen op de Noordpool. Ik ben onderweg naar Tromsø, waar mijn reis over twee dagen van start gaat. Gezien ik geen ervaring heb met zeilen, noch het poolgebied, wordt deze expeditie een volledig nieuwe uitdaging voor me.


De Barentz Zee oversteken

Hoe groot de uitdaging zou worden, wordt al duidelijk enkele dagen na vertrek wanneer we de Barentz Zee oversteken richting de archipel Svalbard. Een hevige wind zorgde ervoor dat we de oversteek van zo’n 550 zeemijlen in slechts drie dagen zouden afleggen. Een snelheidsrecord. Het nadeel: het betekende evenzeer dat ik drie dagen gebonden zou zijn aan mijn bed, de inhoud van mijn maag uitkotsend. Gelukkig is zeeziekte iets wat voorbijgaat en tegen de tijd dat Spitsbergen in zicht was, stond ik alweer stevig op de been op het dek. Oké, dat is misschien wel wat sterk uitgedrukt, maar toch… laat ons zeggen dat ik toch van het uitzicht kon genieten. En dat was meer dan genoeg voor me. Onze vrije namiddag in Longyearbyen zou me de extra tijd geven om volledig te herstellen en mijn krachten te herwinnen voor de rest van onze zeilreis.



Zowat zestig procent van Spitsbergen bestaat uit gletsjers en met de honderden indrukwekkende ijskappen verspreid over heel de archipel lijkt het in de eerste plaats vreemd waarom we precies richting Lilliehookbreen koers zetten, een gletsjers zo’n twee dagen zeilen verwijderd van Longyearbyen. Het is zo een van die dingen die je moet gezien hebben om overtuigd te worden van waarom het de moeite loont. Lilliehookbreen is een van de grootste en meest kalvende gletsjers ter wereld en is zo’n 65 zeemijlen noordelijker dan de grootste stad op Spitsbergen. Dat betekende dat we de grens van 79 graden noorderbreedte zouden overschrijden. Erg dicht bij de Noordpool dus. Kleine brokken ijs omsingelen onze boot als we Lilliehookfjorden invaren en een dichte mist maakt de ervaring nog surrealistischer. De gletsjer ijswand mocht dan nog zo’n tien kilometer van ons zijn verwijderd, toch waren we al druk bezig met het ontwijken van kleine tot zelfs grotere ijsbergen.

Als een gletsjer kraakt en niemand hoort het, maakt het dan wel geluid? Waarschijnlijk wel, maar waar we nog net iets zekerder van zijn is dat het zelfs geluid maakt als je de gletsjer helemaal niet ziet. Een donderend geluid van bewegend ijs wordt langzaam aan sterker naar mate we de gletsjers wand naderen. Dat terwijl het zicht minder dan nihil is. Enkel maar een luid gedonder horen van pakken ijs die meer ijs naar voren duwt, is wellicht een van de meest indrukwekkende fenomenen die je de impact van de kracht van de natuur doet beseffen, die je kan meemaken. En alsof dat nog niet indrukwekkend genoeg was, trok de dichte mist weg als een gordijn van een toneelset en werd de elf kilometer brede muur van ijs in volle glorie onthuld.


… en wildlife

Het eerste gedeelte van onze zeilexpeditie is een combinatie geweest van het oversteken van de Barentz Zee en het heropfrissen (of in mijn geval: ontwikkelen) van onze zeilvaardigheden. Onze kapitein Susie heeft verschillende pogingen ondernomen om ons het reven uit te leggen, ook al ging de aandacht van de bemanning haast voortdurend verloren aan op het wateroppervlak neerstortende papegaaiduikers. De kleurrijke vogels waren echter niet het enige aan wildlife dat we te zien kregen tijdens onze expeditie. Sinds ons vertrek uit Longyearbyen was de hoop op het spotten van een ijsbeer, een van ’s werelds meest gevreesde roofdieren en tegelijk met uitsterven bedreigde diersoort, erg hoog geweest. Toch was geen enkel spoor van de ijsbeer te bekennen tijdens onze eerste zeildagen langs de westkust van Spitsbergen, maar dat vergaten we al snel toen we ons erg gelukkig prijsden met het spotten van zeehonden, walrussen en zelfs een potvis die zijn staart boven water liet zien. Enkele dagen later zouden we daar nog het rendier en de poolvos aan toevoegen, wanneer we Ny Alesund verkenden, ’s werelds meest noordelijke bewoonde gebied.


King of the Arctic

Wanneer we de avond voor terugkeer naar Longyearbyen op het schip praatten over de hoogtepunten van onze expeditie, kwamen heel wat verschillende verhalen aan bod. Het zien van de walrussen op het zandstrand van Brucebukta, het donderende geluid van de Lilliehook gletsjer of zelfs de trage reis er naar toe, de ijsbergen ontwijkend in een dichte mist. Of wat dan gezegd van de vele avonden die ieder lid van de bemanning zal bijblijven, waar een erg levendig spel uno werd gespeeld onder de middernachtzon. Zonder twijfel het meest noordelijk unospel ooit gespeeld. Ieder lid van de bemanning van de Hummingbird van de reis naar Spitsbergen in 2017 heeft beklijvende momenten meegemaakt die uniek zijn in een leven en die zonder twijfel gekoesterd zullen worden. Verschillende hoogtepunten gedurende onze expeditie, elk ervaren vanuit verschillende standpunten. Wisten wij veel dat amper acht uur later daar nog een extra hoogtepunt aan toegevoegd zou worden.


Een tip gegeven door een Russische gids in Pyramiden zorgde ervoor dat het zien van de ijsbeer, het machtigste dier in het poolgebied op een rotsachtig schiereiland voor Nordenskioldbreen zonder twijfel meteen het hoogtepunt van ieders reis werd. Een allerlaatste keer gedurende deze trip maakten we een erg vroege start, hesen we het hoofdzeil omhoog, stippelden we onze koers uit richting een allerlaatste tussenstop. Of we nu onze twijfels hadden of we de ijsbeer wel degelijk zouden zien, we overtuigd waren dat het lot ons opnieuw gunstig gezind zou zijn, of we gewoon ons eigen gevecht met een kater van de vorige avond aan het uitvechten waren, onze hoop was hetzelfde: een glimp opvangen van een van de meest fragiele en bedreigde diersoorten ter wereld, en dat in zijn eigen leefomgeving. De emoties die oplaaiden waren er van intense vreugde, geluk en deels zelfs opluchting. Het spotten van de ijsbeer die zijn ontbijt aan het verorberen was, was niet alleen het hoogtepunt, maar ook het perfecte einde van een ongelooflijke zeilreis in het poolgebied.

Zelf op avontuur? Plan jouw expeditie met deze reisgids!


How to see the Basking Shark?


The basking shark is the second largest fish in the ocean, after the whale shark. They have an average length of 6.7 – 8.8 meters. They have a torpedo-like body shape and  prefer to ‘bask’ in the upper layers of the water, which can give you quite a fright when all you see is the dorsal fin gliding through the sea.

They can be found in temperate seas the world over, including the Irish coastline

Distribution map of Basking shark


When to see the basking shark in Ireland? 

It’s hard to say when the exact period is since there are always early and late sightings, but basically basking shark season in Ireland starts in April and runs through to early August. Peak of the season is mid May to mid June, giving fantastic opportunities to spot them.


Ideal basking shark weather

Having calm weather after a period of sunny days in May or June are your best chances to spot the basking shark. When the seas are calm, it is easier to see the tell-tale dorsal fin breaking the water surface. Besides that, fine weather gives a boost to the phytoplankton production, which in turn increases the concentration of zooplankton at the water’s surface, attracting the sharks up to feed.

Where to see the basking sharks in Ireland?

Basking sharks live wherever there is an aggregation of the zooplankton they feed on and can occur anywhere around the Irish coastline during the spring and summer months. However, there are a few hotspots that will raise your chances. From the south coast of West Cork to the Western coastline in Kerry, the North West coast of Mayo, Sligo and Donegal (Malin Head).

Basking shark in Ireland. Best hotspot: south of the Blasket Islands (Slea Head)

The best place in Ireland to see the basking shark however is near the Blaskets Islands on the tip of the Dingle Peninsula (Slea Head). Anywhere with a good view over a large expanse of water is suitable. Headlands, such as Slea Head, are ideal, as they give an expansive view of the open ocean. Basking sharks are often seen at the surface of the water, so bays and inlets with shallow water are an option as well. For this reason, the bay near Wine strand is a good spot as well.

How to see them? 

There are several options to see the basking shark. Since they venture very close to the shore and follow the aggregations of zooplankton it is possible to see them from the beach. Even better if you choose a watching site above sea level.

To improve your odds of spotting a basking shark, you can opt to join a eco-boat tour, starting in Dingle harbour. The most adventurous option however, is to get yourself a kayak and venture on the waters on your own.

Tips to spot the basking shark: 

Spotting a basking shark requires a lot of patience. Scan the water surface methodically  looking for tell-tale signs of shark activity — here are some things to look out for:

  • Flashes of sunlight: The black dorsal fin of the basking shark is very shiny when wet. On sunny days, this fin can work like a mirror.
  • Diving gannets: Diving gannets gather over shoals of fish they feed on. This type of fish often eat the same plankton that basking sharks are feeding on — so the birds are a good indirect indicator that there could be sharks around.
  • Tidal fronts: In places where warm water meets cooler water, a tidal front causes an oily slick of water off a headland or at the mouth of a bay. These fronts attract plankton, the basking shark often feeds on.