In between street gangs and waterfalls

“Jij daar, plaats je handen tegen de bus en spreid je benen.” Een agent wijst naar het einde van de lijn mannen die netjes voorovergebogen tegen de bus leunen, wachtend op gefouilleerd te worden. Het enige wat door mijn hoofd spookt is de vraag wat hier nu de bedoeling van is. 

“You there, place your hands against the bus and spread your legs.” A policeman points to the end of the line of men leaning forward nicely against the bus, waiting to be searched. The only thing that haunts my mind is the question of what the purpose of this is.

Honduras. Niet meteen de meest populaire reisbestemming en dat heeft zo zijn redenen. Niet voor niets bieden ze in Guatemala en Nicaragua de mogelijkheid om het land helemaal over te slaan en een lange shuttle te boeken. Honduras staat bekend als een van de gevaarlijkste landen ter wereld waar ‘officieel’ geen oorlog aan de gang is. Iets minder dan een decennium geleden bereikte het aantal moorden hier een hoogtepunt. Maar liefst 85 mensen per 100.000 werden vermoord. Ter vergelijking: bij België staat dit aantal op 2, in Mexico op 25. In 2012 werden hier tot 20 mensen per dag om het leven gebracht. Een absoluut record op wereldniveau.

De oorzaak van dit hoge aantal is de aanwezigheid van straatbendes in steden als San Pedro de Sula en Tegucigalpa. Criminele bendes als Barrio 18 en de MS-13 hebben linken met het drugsmilieu en terroriseren hele wijken. Kidnapping, afpersing, verkrachtingen, folteringen, … noem maar op. Niet alleen gingen de rivaliserende bendes elkaar te lijf, maar ook de wijken waarin ze opereerden moesten er aan geloven. Het zorgde voor een vluchtelingenstroom van jewelste naar de VS. Een gebrek aan politiemanschappen (50 agenten vs enkele honderden bendeleden in San Pedro de Sula, corruptie en een falend justitiebeleid werkte dit jarenlang in de hand. Pas sinds 2018 is dit moordaantal gehalveerd tot een (nog steeds erg hoog) niveau zoals Guatemala City.

Honduras. Not immediately the most popular travel destination and that has its reasons. It is not without reason that in Guatemala and Nicaragua they offer the opportunity to completely skip the country and book a long shuttle. Honduras is known as one of the most dangerous countries in the world where “officially” no war is going on. A little less than a decade ago, the number of murders reached a peak here. No fewer than 85 people per 100,000 were killed. For comparison: this number is 2 in Belgium, 25 in Mexico. In 2012, up to 20 people per day were killed here. An absolute record at world level.

The cause of this high number is the presence of street gangs in cities such as San Pedro de Sula and Tegucigalpa. Criminal gangs such as Barrio 18 and the MS-13 have links with the drug environment and terrorize entire neighborhoods. Kidnapping, extortion, rape, torture, … you name it. Not only did the rival gangs attack each other, but also the neighborhoods in which they operated had to believe it. It ensured a refugee flow of people to the US. A lack of police officers (50 officers vs a few hundred gang members in San Pedro de Sula, corruption and a failing justice policy contributed to this for years. Only since 2018 has this murder rate halved to a (still very high) level like Guatemala City.

en-4549159f285d324be19ab2c38cb2a75d

Street gangs of San Pedro de Sula (Source: Google images)

San Pedro de Sula: once most dangerous city in the world

San Pedro de Sula stond ooit op de eerste plaats in de ranglijst van meest gevaarlijke steden ter wereld. Zeven jaar later staat het op nog ‘slechts’ de 33e plaats. Toeval wil nu dat de stad net op mijn reisroute vanuit Copan richting de Atlantische kustlijn ligt. Reden genoeg om er even een bezoekje te brengen aan de gevaarlijkste wijk. Just kidding! Meer dan een korte tussenstop in het busstation is het niet geworden.  Bestemmingen als Pico Bonito NP en Utila zijn net iets interessanter om wat tijd in door te brengen, dan de dooie boel (letterlijk en figuurlijk) in San Pedro de Sula.

San Pedro de Sula was once in first place in the ranking of most dangerous cities in the world. Seven years later it is in ‘only’ 33rd place. Coincidence now that the city is just on my travel route from Copan towards the Atlantic coastline. Reason enough to pay a visit to the most dangerous neighborhood. Just kidding! It has not become more than a short stopover at the bus station. Destinations like Pico Bonito NP and Utila are just a little more interesting to spend some time in, than the dead things (literally and figuratively) in San Pedro de Sula.

20200110154711_img_0510

Hiking and rafting in Pico Bonito NP

De slechte weersvoorspellingen zorgen ervoor dat ik besliste om eerst naar het nationale park te trekken, vooraleer te snorkelen in Utila. Enkele lange (vooral trage) busritten brachten me aan de ingang van het nationale park. Net daar wordt mijn bus aan de kant geplaatst en vragen enkele leden van de nationale politie aan alle mannen boven de 30 om even uit te stappen. Toerist zijnde, probeer ik hier van onderuit te komen, maar al snel word ook ik naar buiten geleid en in het rijtje geplaatst. Geen idee waar ze naar op zoek waren, maar een fouilleer ronde later, mogen we terug de bus op en onze reis verderzetten.

Pico Bonito NP dankt zijn naam aan de 2435 meter hoge berg, die bekend staat als de hoogste van Miami tot Colombia, zo dicht bij de oceaan. Het park biedt enkele leuke trails naar indrukwekkende watervallen, maar de voornaamste reden van mijn bezoek was de Rio Cangrejal, de rivier die het park opsplitste. De Rio Cangrejal wordt beschouwd als een van de beste locaties in Centraal-Amerika om te raften. Het hoogste gedeelte kent stroomversnellingen van V.

20200110171917_img_0527

The bad weather forecast made me decide to go to the national park first, before snorkeling in Utila. A few long (mostly slow) bus rides brought me to the entrance of the national park. Just there my bus is set aside and some members of the national police ask all men over 30 to get out. Being a tourist, I try to get out of here, but soon I too is led outside and placed in a row. No idea what they were looking for, but a body search later, we can get back on the bus and continue our journey.

Pico Bonito NP gets its name from the 2435 meter high mountain, known as the highest from Miami to Colombia, so close to the ocean. The park offers some nice trails to impressive waterfalls, but the main reason for my visit was the Rio Cangrejal, the river that split the park. The Rio Cangrejal is considered to be one of the best locations in Central America for rafting. The highest part has rapids from V.

Helaas bleek geen enkele tour organisator deze te willen aanbieden, vooraleer ik het lagere gedeelte overwonnen had. Als extra vereiste kwam daar nog eens een minimum aantal deelnemers van 4 bij, waardoor ik al blij mocht zijn als ik op de tweede dag te horen kreeg dat we met 3 mensen van start gingen op het ‘makkelijke’ gedeelte van de rivier.

De laatste jaren heb ik het geluk gehad al enkele keren te kunnen raften in Noorwegen, Slovenië en IJsland. Van deze laatste heb ik nog steeds een blijvend letsel als aandenken.  Het zorgt ervoor dat de veiligheidsbriefing eerder herhaling zijn dan nieuwigheden. Ik begon misschien lichtjes teleurgesteld aan het avontuur omdat ik slechts II tot IV versnellingen te verwerken zou krijgen, maar het prachtige landschap zorgde er al snel voor dat dit opnieuw een onvergetelijk avontuur werd.

20200110154908_img_0512

Rio Cangrejal

Unfortunately, no tour organizer seemed to want to offer this, before I had conquered the lower part. As an additional requirement, a minimum number of 4 participants was added, which made me happy when I was told on the second day that we were starting with 3 people on the ‘easy’ part of the river.

In recent years I have been lucky enough to be able to go rafting a few times in Norway, Slovenia and Iceland. Of the latter, I still have a permanent injury as a memento. It ensures that the safety briefing is a repeat rather than a novelty. I might have started the adventure slightly disappointed because I would only have to deal with II to IV rapids, but the beautiful scenery soon made this again an unforgettable adventure.

Next up: Utila

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: